HOOGLAND II NIET KAMPIOEN

Geplaatst op 08-04-2019

Het lukt niet. Waar anders de woorden immer soepel op de chip glijden, krijg ik nu geen zinvolle uitdrukking uit de vingers. Wat te zeggen. Vol goede hoop reisden we af naar Ede, na de Helletocht in Baarn. Als je dat overleeft ben je onoverwinnelijk, voelden we. Maar nee. Niet omdat ‘alles’ tegenzat – hooguit het verkeer – maar omdat aan menig bord winnende stellingen werden weggegeven. En zo verloren we onze laatste wedstrijd met 4 ½ – 3 ½ tegen het redelijk zwakke Ede II. Weg titel, want De Cirkel deed wel wat het moest doen, En Passant verslaan, en streefde ons voorbij.

Nee, ze komen nog steeds niet, de woorden die nodig zijn voor een luisterrijk en emotioneel verslag. Laat maar. Hans, Harm en Wim wonnen. Florian, invaller Lars – Jan ‘beklemde zenuw’ Snijders deed niet mee, maar trad wel op als wegwijzer, praatpaal en niet spelende kapitein – Wilco en de tot dan toe ongeslagen Maus verloren. Het halfje was voor Jos.

Wel waren er nog twee individuele succesjes. Wim – ik dus – werd samen met Jan-Willem Kinkel van De Cirkel topscorer van de klasse 2A met 5 uit 6. Maus werd samen met Jacques van den Berg van Ons Genoegen derde, met 5 uit 7.

Wim Velker

HELLEPUNT VOOR HOOGLAND II

Geplaatst op 24-03-2019

De mooie reeks die het tweede achttal heeft neergezet, zou kunnen maar vooral moeten leiden tot het kampioenschap in de Tweede klasse A. Maar soepel ging dat niet in de wedstrijd in en tegen Baarn. Niet eens van voor de poorten van de hel, maar diep uit de hel werd een punt weggesleept: 4 – 4.

Harm, Florian, Jos en Hans stonden al snel beduidend minder en toen Jan Snijders na een miscalculatie maar gauw remise gaf, leek er al in een vroeg stadium een einde te komen aan de promotiedroom. Weliswaar had Wilco in een mum van tijd drie (!) pionnen meer dan zijn tegenstander – reeds na een half uurtje spelen – en ‘vergat’ Maus mat te geven – gelukkig had hij wel een stuk meer – maar bij teamchef Wim zag het er – toen nog wel – gelijkstaand uit. Al met al dreigde er een nederlaag, verlies van de koppositie en op één ronde voor het einde het verloren gaan van het beoogde kampioenschap.

Het sombere gevoel werd werkelijkheid. Hans’ dubbelpion op e7 en e6 was een grote handicap die zijn gehele stelling insnoerde. Opgave was het enige dat restte. Ook voor Florian gold dat; hij was toch min of meer vanuit de opening overspeeld door de sterke Marco Meijer. Dat Jos capituleerde was evenmin een verrassing, met meerdere stukken deficit. Het punt dat Wilco scoorde woog hier natuurlijk niet tegenop. Met de 3 ½ – 1 1/2 tussenstand in het voordeel van Baarn, leek het pleit beslecht. Maus stond weliswaar nog steeds een stuk voor, maar Harm moest inmiddels met dame en loper opboksen tegen een dame en twee (!) torens. En ook Wim was inmiddels in een zeer slechte en waarschijnlijk verloren positie geraakt. Maus bracht het verschil tot één punt terug, maar aan de nederlaag viel niet te ontkomen.

Toen, daar, terwijl wij al door de poort waren getrokken diep de hel in en de vlammen aan onze kleren en ledematen likten, golfde plots de mare onze verschroeide oren binnen: Harm heeft remise! We hoorden het, maar geloofden we het? Kan fake-nieuws ook doorgedrongen zijn tot de hel of is de hel het ultieme fake-nieuws zelf, zo spraken onze ogen. Maar de woorden bleven komen: Harm heeft remise, Harm heeft remise……. En daar waren nieuwe woorden: Wim gaat winnen, Wim gaat winnen… In de verte, tussen de vlammen door zagen wij een gestalte opdoemen. Het was Harm die een half punt in zijn armen hield, als ware het een baby. Eeuwig schaak glunderde hij door zijn tranen heen. Maar we moeten naar Wim. Harm had ‘m gezien en wist nog waar hij zat. Net op tijd waren we aanwezig om mee te maken dat Wim, na een partij vol wederzijdse fouten, blunders en miskleunen, zijn jeugdige tegenstander met Dg7 mat zette: 4 – 4! De koppositie was er nog steeds, al is het dan op bordpunten.

De terugtocht naar de bewoonde wereld verliep in opperbeste stemming, maar wel in de wetenschap dat er op 5 april, in de laatste ronde, uit een ander vaatje dient te worden getapt.

Wim Velker

Derby onbeslist

Geplaatst op 21-03-2019

In de zevende ronde van de SOS-competitie Hoofdklasse A alweer kwam SG Amersfoort op bezoek. Er stond behalve de eer niet veel meer op het spel. Kampioen worden we toch niet. Paul Keres kan zelfs na deze ronde al zich de beste kronen. Of anders wel een wedstrijd later. Staan paar straatlengtes voor. En beide Amersfoortse achttallen hadden al genoeg punten gesprokkeld dat degradatie ook geen item is.

Bij SGA deed de bij ons bekende Tim Grutter mee. Hij mocht aantreden tegen zijn oude leermeester Marco. Al snel zat er niet veel muziek meer in de stelling en het punt werd gedeeld. Ook ik noteerde een halfje. Caspar Oskam kreeg het andere halve punt. Het is mijn dertiende al in de drie competities die ik extern speel (achttal en viertal Hoogland en achttal WSG (KNSB)). Stephan zette ons op voorsprong. Jeroen Schuil offerde twee stukken voor (mat)aanval maar onze man kon koelbloedig het dreigende gevaar pareren. De (huidige en komende) clubkampioen gaf een stuk terug en bereikte daarmee een goed eindspel hetgeen ook verzilverd werd. Maar onze gasten trokken de derby weer gelijk in stand. Hans speelde wederom weer een prachtpartij maar hij verbruikte wel erg veel tijd en miste daardoor paar goede kansen. Het ging van kwaad tot erger en Gunie du Chatinier ging er met het punt vandoor. Maar daarentegen had René het geluk aan zijn zijde. Onze extern wedstrijdleider had een stuk geofferd voor wel erg vage kansen. Maar in tijdnood gaf Edwin Schuit een toren weg en toen was het klaar. Ook Niels had nog maar erg weinig tijd tegen Guus Beltman en durfde het niet aan om met een stuk tegen twee pionnen meer door te spelen. Dus pakte de Huizenaar het zekere halve ei. Eduard speelde aan het derde bord tegen de sterke Rogier Dijk. Pas ver in het vierde uur kon de man uit Vathorst zijn stelling niet meer houden en werd de stand wederom gelijk getrokken, 3½-3½.

Gewoontegetrouw moest Chris weer voor ons de kastanjes uit het vuur slepen. Henrik Porte was zijn sterke tegenstander. Aan SGA zijde had de sympathieke Zeeuw met 2159 de hoogste rating. Maar ook Chris is uit zeer goed schaakhout gesneden. Hij scoorde al 4½ punt en ook nu weer toonde Chris zijn grote waarde voor Hoogland 1. De partij schommelde heen en weer. Gelukkig voor ons ruilde Henrik een sterke aanvalsloper af voor een wat zwakker paard. Chris leek in het resterende eindspel de overhand te krijgen maar ook Henrik ging voor zijn kansen. Uiteindelijk kwam er een eindspel van toren (Chris) tegen drie pionnen op het bord. Gelukkig kon de witte koning de helpende hand bieden aan de toren tegen de dreigende pionnenloop en kon geen der partijen nog winnen.

Met 4-4 tegen onze plaatsgenoot waren wij uiteindelijk wel tevreden. Het had ook winst of verlies kunnen zijn. Cliche, sorry. Wij behouden zo de tweede plek en aangezien onze concurrenten Zeist en SGA nog de gedoodverfde kampioen Paul Keres nog treffen moet deze hoge klassering over de streep getrokken kunnen/moeten worden. De laatste twee ronden brengt ons nog wel twee gevaarlijke degradatiekandidaten. Dus we moeten het nog wel doen!

Tom Officier

Geslaagde teamoploswedstrijd

Geplaatst op 07-03-2019


Vorig seizoen organiseerde Hoogland voor het eerst een oplostoernooi, waaraan 12 clubgenoten deelnamen. Veel deelnemers vonden dit een zeer leuke en interessante beoefening van de schaaksport en wilden wel meer. Besloten werd daarom een oploswedstrijd in teamverband te organiseren. Twee Hoogland-teams van drie oplossers werden er geformeerd en er gingen uitnodigingen de deur uit naar Leusden en Hoevelaken met het verzoek een team af te vaardigen.

Maandag 25 februari was de grote avond. Wedstrijdleider Wim Velker had de Hooglandteams samengesteld – Hoogland I: Gert Reichardt, Lars Slofstra, René van Nieuwenhuizen; Hoogland II: Stephan Paternotte, Jan Snijders, Niels Dol – en de negen opgaven uitgezocht. Hoevelaken verscheen met de gebroeders Van Pel en Dirk Veldhuizen, in het bordschaak zeker geen zwak gezelschap, maar zouden ze ook in deze discipline de nodige vaardigheid hebben? In Jaap van Tuyll en Berry Beijer had Leusden in ieder geval twee oplossers die hun kwaliteiten op dit gebied al bewezen hadden. Floris Dorrestijn vervolmaakte het trio.

Nadat voorzitter Pieter de deelnemers had verwelkomd deelde de wedstrijdleider de opgaven aan de 12 deelnemers uit en konden zij aan de slag. Voor de negen niet altijd gemakkelijke problemen hadden zij twee uur de tijd om voor de drie tweezetten, de drie driezetten, de twee meerzetten en een eindspelstudie de juiste oplossingen te vinden.

De tweezetten gingen over het algemeen redelijk soepel, maar de problemen begonnen reeds bij de eerste driezet (zie diagram).

Dit is een heel oud probleem. Het stamt uit 1845 en werd gecomponeerd door Dominee Henry Loveday. Na de sleutelzet 1. Lc1 heeft zwart nog enkel 1…b4. Als hij nu aan zet zou zijn, was het pat, maar wit speelt nu 2. Td2 waarna alleen het antwoord 2…Kf4 mogelijk is en nu is het met 3. Td4 mat. Dit is het zogenaamde ‘Indian-theme’. Wit trekt een stuk over een veld (in dit geval d2) dat dan door een ander stuk wordt bezet waardoor zwart weer ruimte heeft om te zetten. Loveday woonde in India toen hij dit probleem maakte, vandaar de naamgeving.
Lars Slofstra was de enige die met het juiste antwoord kwam.

De lastigste opgave, en dat had ik vooraf ook wel ingeschat, was opgave acht, een vijfzet.  Hier gelukte het geen der deelnemers punten te scoren. Maar om niet in mineur te eindigen: de slotopgave, een leuke eindspelstudie van de Rus Pogosyants werd door de meeste deelnemers gevonden.

Na het tellen der punten kwam de volgende uitslag op het bord:

1. Hoogland I      75½ punt
2. Leusden           60 punten
3. Hoogland II      45 punten
4. Hoevelaken     42 punten

Het ging om de teamprestatie, maar het is natuurlijk ook wel aardig even naar de individuele resultaten te kijken:

1. Gert Reichardt                                                  33½ punt
2-3. Berry Beijer, René van Nieuwenhuizen    25 punten
4. Gerben van Pel                                                 22 punten
5. Stephan Paternotte                                         20 punten
6-7. Jan Snijders, Jaap van Tuyll                         20 punten
8. Lars Slofstra                                                       17 punten
9. Floris Dorrestijn                                                15 punten 
10. Dirk Veldhuizen                                              10 punten
11. Daan van Pel                                                    10 punten
12. Niels Dol                                                            5 punten.

Per opgave vielen er maximaal 5 punten te verdienen. Stephan gebruikte slechts 107 minuten en is daarom in de rangschikking boven Jan en Jaap geplaatst, die beiden de volle 120 minuten verbruikten. Hetzelfde geldt voor Dirk en Daan: 119 om 120 minuten.   

Het volgende oplostoernooi is het interne clubtoernooi op 27 mei aanstaande. Iedereen krijgt daarvoor nog een aankondiging in de mailbox.

Wim Velker

Update cafe schaaktoernooi

Geplaatst op 25-02-2019

Tot nu toe hebben zich 22 teams opgegeven voor het cafe schaaktoernooi as zondag in Amersfoort. Er is dus nog plek! Maximaal 24 teams worden toegelaten. Oa Keistad uit Amersfoort en de Krijkenzeikers uit Tilburg staan op de deelnemerslijst. Met een gemiddelde rating boven de 2100 mogen zij zich tot favoriet rekenen. Ook SoestZero, rating 2166 heeft zich inmiddels aangemeld. Welk sterk viertal komt er nog bij als kandidaat voor de titel?

Spannende wedstrijd 1e team tegen Zeist

Geplaatst op 20-02-2019

Wedstrijden tussen Hoogland en Zeist zijn de laatste jaren veelal spannende wedstrijden gebleken met teams die weinig voor elkaar onderdoen. Als oud speler van Zeist vind ik het altijd leuk om daar op bezoek te gaan. Het doet me deugd om te zien dat de club (na wat magere jaren) weer bloeit, goede opkomst interne competitie en een jeugdafdeling met een enthousiast kader.

Wat mij geen deugd deed was de steen die die door het raam gegooid werd. Blijkbaar vinden jongeren uit de omgeving het nodig om de schakers een beetje te doen opschrikken. Het was een flinke klap en de sympathieke schaker die er vlak naast zat moet tegen wel even geschrokken zijn. Gelukkig geen verwondingen. Politie was snel ter plaatse. Die bleken geen idee te hebben dat schakers behoefte hebben aan stilte, want zij kwamen duidelijk verbaal het clubgebouw binnen. De tegenstander van Chris had zich daar echter middels oordopjes tegen gewapend.

Ondergetekende speelt laatste tijd vnl. bughouse en dat is toch echt wel een andere manier naar schaken kijken. Rondlopend langs de borden zie ik dan vnl. velden waar een paard ingezet zou kunnen worden met mat of een pion met damewinst. Vele motieven komen dan voorbij. Mocht mijn verslag wat gekleurd zijn, dan komt het wellicht door mijn passie voor bughouse.

Bij Niels zag het er goed uit. Een mooie koningsaanval en daar leek toch echts iets moois te ontstaan. Zeker na de echte bughousezet paard e7 dat de meeste vluchtvelden van de koning afpakt leek de partij bijna gespeeld. In bughouse kun je dan wat stukken met schaak inzetten totdat het mat is, helaas had Niels hier de mogelijkheid niet toe, verloor zijn dame en daarmee de partij. Dacht nog even dat hij opgaf in verloren stelling, maar ja waar je bij dammen wel moet slaan, was dat hier niet het geval.

Lucas speelde tegen Arend van Oosten een wat bijzonder opzet tegen het Hollands. Zijn tegenstander speelde goed tegen en Lucas besloot op een gegeven moment tot Kb1, een zet waar Arend na de partij verklaarde zich afvroeg waarom die zet gespeeld werd. De pointe bleek later, opheffen van een vervelend tussenschaakje. Nu kwamen de witte stukken even fijn op visite met een vlot punt daarna als gevolg. Wellicht moeten we inbouwen dat je 1x per partij mag vragen wat je tegenstander met een zet voor ogen heeft?!?

De rest speelde remise. Bij Tom een wat bloedeloze partij, waar hij met een klein nadeeltje uit de opening kwam, maar door nauwkeurig spel kwam zijn tegenstandster ook niet veel verder meer.

Eduard knokte zich naar zijn eerste halfje toe. Moest er diep voor gaan. Maar dat is typisch Eduard vechten tot het bittere eind. Fijn dat het nu een halfje opleverde. Want net na de opening leek het toch echt wel flink voordeel voor zijn tegenstander te zijn. Mooi dat de ban nu gebroken is, zullen vast nog wel meer punten volgen.

Chris moest er ook weer flink voor knokken. Vanuit de opening kreeg zijn tegenstander met zwart wel snel makkelijk spel om al zijn stukken actief neer te zetten. Lucas zwengelde na de partij nog maar eens de openingsdiscussie aan. Via de app kwam naderhand nog wel een andere suggestie om met wit iets actiever te spelen. Zal die suggestie niet hier vermelden, anders kan Chris deze variant niet meer gebruiken zonder dat tegenstanders zich voor gaan bereiden.

René speelde tegen de teamleider van Zeist. Koning-Indisch kwam er op het bord. Ik had gehoopt dat René de Samisch-variant zou bestrijden met de dameoffer-variant waarin je de dame geeft voor 2 lopers en 2 pionnen. (In bughouse is deze materiaalruil bijna altijd goed.) René gaf echter aan dat hij niet meer zo goed wist hoe de variant ging, dan is het beter om voor bekende wegen te gaan. Leverde ook een keurige remise op.

Stukkenroulatie of pieceflow zijn bekende termen in bughouse. Wel ruilen of beter even wachten. Het gaat er om dat wie de stukkenruil controleert vaak ook de partij wint. Een enorme ruil kwam ook voor bij Stephan in zijn partij. Waar ik op een gegeven moment langsliep en nog veel stukken op het bord zag staan was dit een zet of 8 later helemaal anders. Een complete kaalslag had plaatsgevonden. Vooraf altijd moeilijk te beoordelen hoe de positie dan er na is, in de partij van Stephan ook moeilijk te beoordelen na de ruil, waardoor de mannen besloten voor remise. Was nog een interessante analyse achteraf.

Door de komst van Lucas mag ik tegenwoordig bord 2 bemannen, waardoor ik niet voor de 10ekeer of zoiets tegen Arend van Oosten hoefde te spelen. Met tegenstander Arjen van Amerongen had ik echter ook al vaker de degens gekruist. Wel iedere keer interessante partijen. Zo ook deze. Via omwisseling van zetten kwamen we in een schots gambiet terecht. Globaal wist ik wel hoe het moest, maar bleek dat ik vrij snel van de gebaande wegen afweek. Leverde wel een interessante stelling op. Na bijzondere verwikkelingen besloot mijn tegenstander mede door de tijdsdruk dat remise wel een goed resultaat was. Had echter wel een werkbaar voordeeltje. De partij had echter heel anders kunnen lopen als ik rond de 15e zet één of meerdere pionnen had gekregen om in te zetten. Ik keek zowel Lucas als Chris smekend aan, maar die konden (of wilden) mij geen pionnen leveren.

Met de 4 – 4 uitslag konden we uiteindelijk prima leven. We staan daarmee nog steeds boven Zeist en de tweede plaats achter het ongenaakbare Paul Keres ligt nog steeds binnen ons bereik. Daar gaan we dan ook voor in het restant van deze competitie.

Schaakgroet, Marco Dieleman

Teamoplostoernooi Hoogland

Geplaatst op 18-02-2019

Vorig jaar heeft onze vereniging voor het eerst een intern oplostoernooi georganiseerd. Deze nieuwe schaakvorm oogstte veel bijval.  Daarom gaan we hier mee door. 27 mei organiseren we het tweede interne toernooi – iedereen krijgt daarvoor nog een uitnodiging – maar maandag 25 februari komt er een extern toernooi. Het is een teamtoernooi, waarbij ieder team uit drie spelers bestaat. We hebben de schaakclubs Hoevelaken en Leusden uitgenodigd met twee teams van Hoogland de oplosstrijd aan te gaan. Twaalf spelers/oplossers zullen derhalve op individuele basis proberen in 2 uur negen voorgelegde problemen op te lossen. Wie als team de meeste punten scoort is winnaar.

De teams van Hoogland bestaan uit Gert Reichardt, Lars Slofstra en René van Nieuwenhuizen (team 1) en Jan Snijders, Niels Dol en Stephan Paternotte (team 2).

Wim Velker
Pieter Quelle

Spannende wedstrijd Hoogland II: winst op Soest II

Geplaatst op 14-02-2019

Toen teamchef Wim na 1 ½ uur voor de 1-0 had gezorgd, dacht hij een rustige avond te hebben, met aan het slot een duidelijke overwinning voor het tweede van Hoogland. Immers: op Harm aan het eerste bord na, stonden de vertegenwoordigers van de thuisploeg goed of duidelijk beter en misschien in hogere zin al gewonnen. Maar het zou anders lopen, na een spannende wedstrijd.

Florian had zich reeds in een vroeg stadium vanwege zakelijke beslommeringen moeten afmelden, maar Eddy was deez’ maal beschikbaar. Een stuk vervelender was het late afmelden van Wilco, niet alleen voor het team, maar vooral voor hemzelf. Laat in de middag was hij ziek geworden. Lars kon niet, Joost speelde met het jeugdteam maar gelukkig kon good-old Henk van Diermen gezwind richting speellokaal koersen.

Harm streek de vlag toen promotie van de vijandelijke b-pion niet meer viel tegen te gaan, maar aan bord zeven speelde Jos van Ophem wederom een berenpartij. In het verre eindspel had Jos weliswaar een stuk meer, maar daar stonden twee verbonden vijandelijk vrijpionnen op de a- en b-lijn tegenover. Dreigend rukte het tweetal op richting achterlijn maar Jos’ koning neutraliseerde persoonlijk dit gevaar: 2-1 voor Hoogland II, met uitzicht op veel meer. Maar waar de koning van Jos triomfeerde, ging die van Eddy heel rare dingen doen. Ook hier had de Soest-man gevaarlijke pionnen tegen de kwaliteit van Eddy. In plaats van de pionnen tegen te houden, ondernam Hooglands witte koning echter een lange mars naar g5, mogelijk met de bedoeling mat te zetten, hetgeen illusoir bleek. Na die snelle 2-2 volgde er welhaast even snel weer een voorsprong. De tegenstander van Jan Snijders had zijn loper zodanig aan zelfinsluiting onderhevig gemaakt dat onze man hem – de loper – simpel kon veroveren.

Met een 3-2 voorsprong gingen we derhalve de finale in, met de partijen van Henk, Hans en Maus nog aan de gang. Die leken wat (de partijen, de stellingen, niet de spelers)op sumoworstelaars. Het hing tegen elkaar aan te drukken, zonder dat er schijnbaar beweging in zat. Laveren heet dat in het schaken. Bij Henk was dat het pregnantst ook al omdat de winstwil bij beide antagonisten leek te ontbreken. Na deze remise volgde Maus al snel. In het ‘gehang’ had hij weliswaar een pionnetje buitgemaakt, maar zijn tijd ging heel snel richting nul, dus een volgend halfje was een goede keus (4- 3). Daarmee leek de winst binnen, want Hans was overduidelijk zwaargewichter dan zijn tegenstander en drukte hem steeds verder naar achteren en uiteindelijk over de lijn. Volgens de toekijkende stuurlui had het allemaal sneller gekund, maar het kenmerk van sumoschaak is juist de tijd nemen. Hans had dat uitstekend begrepen.

Met deze 5-3 overwinning heeft Hoogland II zich weer (tijdelijk?) aan de top van de ranglijst van 2A gevestigd. Met nog twee wedstrijden te gaan houden we uitzicht op promotie.

Wim Velker

Corderius 1 Kampioen Schoolschaak Amersfoort Voortgezet Onderwijs

Geplaatst op 14-02-2019

Op 13 februari togen 9 schaakteams van de scholen voor het Voortgezet Onderwijs in Amersfoort zich naar Het Zwaluwnest voor het kampioenschap van Amersfoort. Het is ten eerste vooral een leuk schaaktoernooi en op voorhand is er weinig te zeggen over het verloop van het toernooi. Formeel is het de derde keer dat het toernooi er is. We zijn dus benieuwd hoe dit zal verlopen. Dit toernooi werd gelijktijdig gespeeld met het Schoolschaakkampioenschap voor het Basisonderwijs.

Er hadden 9 teams zich aangemeld. Waren dit er vorig jaar nog twaalf en de jaren daarvoor in de gehele regio ook ongeveer zes. Leuk dat een heleboel scholieren zich met schaken bezig houden en ook nog mee wilden doen aan een schaaktoernooi. Een groot aantal spelers hadden nog niet eerder meegedaan aan een toernooi tussen scholen. Het Corderius was de kampioen van vorig jaar (team Corderius 3) en kwam de titel in ieder geval verdedigen. Verder deden er teams van het JvO, Guido de Bres, het Taalcentrum/Element en het Pro33 mee. Natuurlijk ook nog enkele teams van Corderius.

In de eerste ronde speelden van de scholen het eerste team tegen het tweede team. Het eerste team van Corderius  won van het tweede team. Bij Guido de Bres was dat verrassend niet zo: Guido 2 won van Guido 1!! Wel won Guido3 van Guido 4. In de eerste ronde won het JvO van Pro33 en was Het Element vrij.

Het werd wel snel duidelijk dat Corderius 1 met een sterk team was gekomen. Uiteindelijk won Corderius 1 alle vijf de wedstrijden en werd kampioen. Om de tweede plek was het heel erg spannend. Uiteindelijk was het verschil tussen nummer twee en voorlaatst slechts twee punten. Dat is het verschil tussen verliezen en winnen.

In de vierde ronde won Corderius 1 van Guido 2 waardoor er een “gat” van vier punten ontstond. In deze ronde won Corderius 2 van JvO, waardoor Corderius 2 tweede kwam te staan met 2 punten achterstand. Jvo kwam ook al op vier punten van de leider. Doordat Guido 1 met 2-1 van Het Element won kwam Guido 1 na vier ronden op de derde plaats. Ook Pro33 (won van Guido 4) kwam op het gat van vier punten.

Eindstand
Plaats Team WedstrijdpuntenBordpunten
1 Corderius 1 10 14
2 Guido de Bres 2 6 9,5
3 JvO 6 8
4 Corderius 2 6 6
5 Pro 33 6 6
6 Guido de Bres 1 5 5,5
7 Guido de Bres 4 5 4
8 Guido de Bres 3 4 4
9 Element 1 2 3

Het zou dus een spannende laatste ronde worden voor de achtervolgers van de kampioen. In de laatste ronde speelde Corderius 1 – met Tim, Rik en Lucas – tegen Guido 1 – met Ruben, Ruben en nils -: 3-0. Door dat verlies van Guido 1 vielen ze terug van de derde plaats naar de zesde!! Guido 2 lootte tegen Corderius 2. Guido 2 (met Rick, Mark en Lodewijk) won deze wedstrijd met 2-1. Guido 2 klom daarmee van de vierde naar de tweede plek, terwijl Corderius 2 (met Szabi, Jip en Olivier) zakte van de tweede plaats naar de vierde plaats. Het Jvo (met Peter, Daniel, Paul en Quinten) won in deze ronde met 2-1 van Guido 3 met Samuel, Nathan en Timo. Daarmee steeg het JvO van plaats 5 naar de derde plaats! Daartegeover stond dat Guido 3 van de zevende naar de achtste plek zakte. Tot slot won Pro33 met 2-1 van Het Element, waardoor Pro33 (met Farham, Manuel, Hadi en Jannick) steeg van plaats zes naar plaats vier. Echter op plaats vier staan nu twee teams: Corderius 2 en Pro33, beiden met 6 wedstrijdpunten en 6 bordpunten. Dan kijken we naar het onderlinge resultaat: dat is er niet want die wedstrijd is niet gespeeld. Tot slot kijken we dan naar de weerstandspunten en dan heeft Corderius 2 totaal 29 weerstandspunten en Pro33 heeft er 23.

Zo was het een vermakelijke middag met leuke schaakpartijen en de kampioen die zijn titel prolongeert!!

Daarmee is er weer een sportief en fantastisch toernooi gespeeld!!

Met dank aan de begeleiders: Pieter, Stephan,  Alberto, Maartje, Niek en Jan.