Pieken en dalen

Geplaatst op 17-01-2020

Van dalen en pieken!

Traditiegetrouw doen er elk jaar een groepje Hooglandse schakers mee aan de Tata Steel vierkampen in Wijk aan Zee. Zo ook de editie van 2020. De harde kern, Stephan, Niels en Tom werd gecompleteerd door Christiaan die zijn debuut maakte in dit mooie toernooi. 

De dalen

Maar gezegd dient te worden dat het wel aan glorie inboet. Zo is al een tijdje de grote tent niet meer, waar jarenlang honderden schakers met veel belangstelling en plezier het commentaar van de diverse bekende schaakcommentatoren konden volgen. Tegenwoordig wordt de explicatie in het veel kleinere café De Zon gedaan, hetgeen weer tot gevolg heeft dat sommige groepen die daar altijd schaakten nu moeten uitwijken naar Hotel Het Hoge Duin. Café De Zon ligt pal naast het zalencomplex De Moriaan, al jaren de thuishonk van de grootmeesters en van veruit de meeste amateurs. Hotel Het Hoge Duin echter is zeker tien minuten lopen vanaf De Moriaan dus je hebt dan niet het gevoel dat je er echt bij hoort. Ook wordt de inschrijving steeds duurder. Aantal jaren geleden nog twintig euro, deze editie moest je drie tientjes neerleggen voor deelname aan de weekendvierkampen. Maar de sfeer vergoedt alles, vele schakers uit heel het land doen toch elk jaar weer mee om tegenelkaar te strijden met de topgrootmeesters bijna binnen handbereik. Want wereldkampioen Carlsen doet elk jaar mee en van de wereldtop toch meestal ook wel een handjevol. Nu doen bv Caruana, Anand en So mee.  Maar ook onze Giri die na twee keer een tweede plek in dit prestigieuze toernooi nu toch ook graag een keer wil winnen. Maar ook wij vieren gaan voor de groepswinst! En we mogen wel spreken van een zeer succesvol weekend! Maar niet voor iedereen…

Wat we ook elk jaar weer doen is na de inschrijving een hapje eten. De laatste jaren deden we dat steevast bij de Sunseabar, een etablissement gelegen pal aan het strand. Maar helaas waren we te laat met reserveren, het zat al vol. Dan maar weer Klein Zwitserland, daar waar we gewoontegetrouw het schaakweekend op zondag afsluiten. Maar dat doen we dus nooit meer! In het verleden liet de bediening daar wel vaker lang op zich wachten maar nu was dat erg frustrerend daar wij om half zeven achter de borden verwacht werden en wij pas om 10 over zes onze maaltijd voorgeschoteld kregen. En wij waren er al toen ruim een uur!

Dus met volle buik en hoop gestress verschenen wij uiteindelijk toch nog wel op tijd maar ideaal was het zeker niet. Wat nog meer erg tegenviel was dat Niels in Hotel Het Hoge Duin moest spelen, dus de harde kern werd ruw uit elkaar gerukt. Elkaar supporteren tijdens de partijen is dan erg lastig, zeg maar onmogelijk.

Voor zover de dalen. De pieken komen zo. O nee er valt toch nog één tegenvaller te vermelden. De prestatie van mij. Drie nullen op rij… Vooral de tweede nederlaag deed veel pijn. Met een stuk meer toch nog in het stof moeten bijten. Kan mij niet heugen dat ooit meegemaakt te hebben. En wat mij betreft komt dit ook niet meer voor!

De pieken!

Christiaan, onze benjamin won de eerste twee partijen maar helaas was zijn derde tegenstander toch net te sterk. Volgend jaar gaat Christiaan zeker een groep hoger spelen want hij zal zeker dit seizoen nog (vele) ratingpunten gaan winnen.

Stephan mag zeker volgend jaar een groep hoger spelen. Hij wist zijn groep te winnen mede door twee blunders van zijn tegenstanders. Maar dat dwing je ook af natuurlijk. In elk geval weer wat ratingpunten erbij voor onze man, plus een schaakboekje en een digitaal klein schaakklokje. Ja, je betaalt natuurlijk niet zomaar 30 euri.

Maar onze grote ster was Niels! Gewoon drie strakke overwinningen! Wellicht kwam dat ook door de afgelegen locatie waar nauwlijks enige afleiding was. Ook voor Niels was de buit een schaakklok en een schaakboek. 

Hans Wisman was zo vriendelijk om ons te rijden op zaterdag en ons de hele dag geestelijk bij te staan en die rol was zondag weggelegd voor Lars. Dank heren!

Ook waren nog van onze club Hans van Doorn, Peter Nitrauw en Szabi actief in de vierkampen. Zij scoorden respectievelijk 1½, 1½ en 2 punten in hun groep.

We besloten als afsluiter dit keer naar Het Strandhuis (zie foto) te gaan. Dat bleek een schot in de roos! Het eten was lekker, we hadden zowel vis als vlees, geserveerd in kleine hoeveelheden, beetje het tapasidee. En de service was goed. Dus deze tent gaat het zeker vaker worden de komende jaren. Want ondanks dat het bedrijf Tata Steel momenteel in erg slecht weer verkeert werd al verkondigd dat het Wimbledon van het schaken volgend jaar gewoon weer op de schaakkalender zal staan en dat zal toch zeker niet het laatste jaar zijn. Daar is het toernooi te mooi voor!

Tom Officier

TWEEDE PRUTST

Geplaatst op 07-01-2020

Natuurlijk kun je de mantel der liefde uit de kast halen of simpelweg de ogen sluiten en zeggen ja, Henk verloor wel vanuit een gewonnen positie, maar hij was invaller en zat aan bord twee en Albert, al zat hij dan aan bord acht, maar ook hij was invaller dus mag je niks van hem verwachten ook niet als hij een stuk kan winnen en Eddy is dan weliswaar geen invaller maar zijn eindspelstrategie en         -techniek zijn gewoon niet zo goed dus kan hij een gewonnen staand eindspel niet winnen, dat kun je allemaal heel lieflijk zeggen, maar, mijne heren, het was natuurlijk GEPRUTS. Groots gepruts zelfs.

Het tweede achttal verloor van Leusden met 5-3. Szabi en Florian hadden ‘iets met studie’ en Harm meldde zich op de wedstrijddag ziek. Met drie invallers traden we dus aan, waarbij de derde invaller, Maus, op simpele wijze een pion won, daarna nog één en daarna de partij.  Reeds in een vroeg stadium had kopman René Leusdenaar Ronald Staal helemaal  geplet, opgerold en afgevoerd en ons daarmee aan de leiding gebracht. Dat Joost zou verliezen – opgeofferd aan bord 3 – was ingecalculeerd en de remise van Jan zag er niet echt opwindend uit, maar vlak voor zijn aanbod het punt te delen had hij twee lichte stukken plus een pion tegen een toren kunnen verkrijgen.
Met deze 3-4 stand restte nog mijn partij. Tegen Hans Leenen had ik altijd gewonnen en ook nu verkreeg ik groot voordeel. In het verleden wachtte ik altijd rustig af tot hij het beslissende foutje zou maken, maar nu wilde ik het eens anders doen: een wilde offerpartij die in remise had moeten eindigen na inventief verdedigen van mijn tegenstander. Maar ik meende nog op winst te kunnen spelen en je weet hoe het dan gaat!

Wat een prutsavond.

Deze nederlaag heeft wel één groot voordeel: het promotiegevaar lijkt afgewend!

Wim Velker

We doen weer mee!

Geplaatst op 22-12-2019

Afgelopen maandag kwamen de schakers van De Rode Loper bij ons op bezoek. Met slechts één bordpunt togen zij weer huiswaarts naar Utrecht. Twee eerdere ontmoetingen dit seizoen met teams uit de Domstad gingen beiden verloren maar nu wonnen we met grote cijfers! Ook ons tweede achttal wist met 7-1 te winnen, uit bij Zutphen. Terwijl Hoogland 4 juist met deze uitslag het schip in ging.

Stephan opende het puntenbal. Na drie remises werd het wel tijd voor een overwinning voor de regerend clubkampioen. Stephan kwam goed uit de opening en dit leidde al snel tot stukwinst. Ook Tom  smaakte het genoegen van een zege. Actief stukkenspel compenseerde ruimschoots de materiële achterstand. Uiteindelijk leidde dit tot ondekbaar mat. Hans won ook zijn partij. Een vervelende penning leverde onze man een stuk op. En dit wist Hans keurig om te zetten in een punt. Niels speelde remise in een partij waarin niet veel spannends gebeurde. Marco offerde een kwaliteit voor het initiatief en zadelde zijn tegenstander met een hoop zwakke velden op. Dame en paard zorgde samen voor veel onheil en Marco won het ene stuk na het andere weer terug. Straal verloren speelde De Rode Loperd door tot het mat. De tegenstander van Chris dacht dat na de veertigste zet er weer tijd zou bijkomen en ging dus door de vlag. Hij dacht dat hij beter stond maar het tegendeel was waar. In de eindstelling stond Chris duidelijk veel beter. Onze kopman Lucas overspeelde Jan Prins volkomen en dit bracht veel materiaalwinst en uiteidelijk de zege. Gert kreeg een toreneindspel maar door nauwkeurig spel door zijn opponent moest hij met remise genoegen nemen.

Door deze ruime overwinning doen wij weer (een beetje) mee. Wij krijgen de top drie nog dus het kan nog een mooi 2020 worden!

VIERTAL PLET HOEVELAKEN

Geplaatst op 22-12-2019

Het eerste viertal van Hoogland heeft vrijdagavond buur Hoevelaken door de gehaktmolen gedraaid. In een spannende – jazeker! – wedstrijd wisten de onzen aan alle borden een winstpunt te scoren (0-4). Volgens de gemiddelde bordrating was een gelijkspel een zeer waarschijnlijke uitslag, maar op één of andere wijze – schaakkracht? – vielen de punten aan Hoogland toe.

Het waren geen ‘simpele’ partijen. Aan beide zijden werd er hard gevochten, maar in alle gevallen kwamen de Hooglanders voordelig uit de opening, wat in het middenspel en, waar nodig, in het eindspel werd vastgehouden. Albert leek met een toren tegen het loperpaar te moeten opboksen, maar het was andersom, niet in de laatste plaats natuurlijk omdat Albert 3 extra pionnen ‘ter compensatie’ had. Dat betekende 0-2 want Jan had kort ervoor een koningsaanval over de g-lijn met mat bekroond. Aan bord twee had Dirk Veldhuizen al in een vroeg stadium van de partij getracht een doorbraak in het centrum te forceren, maar onder opoffering van een pion hield ‘onze’ Harm de vijandelijke koning in het centrum vast. Met het loperpaar en een voorsprong in ontwikkeling kon Harm materiaal veroveren en het punt binnenslepen (0-3). Wim, ik dus, kreeg na een mislukte damezet van Gerben van Pel de stelling in een ijzeren greep. De ‘logische’ koningsaanval leidde ook hier tot een slotstelling met mat.

Deze overwinning verzachtte het leed uit de eerste ronde. Tegen het Oudewaterse Kijk Uit kwam een 1-3 nederlaag op het scorebord. Harm en Albert behaalden benauwde remise’s; Jan en Wim zagen de fut uit hun goede stellingen verdwijnen en verloren.

Na twee ronden staan we tweede in de eerste klasse B. Er is nog veel mogelijk (open deur / stoflap / cliché).

Wim Velker

Oliebollentoernooi op 23 december

Geplaatst op 22-12-2019

Het jaarlijkse oliebollentoernooi, voor alle jeugdspelers, hun ouders en alle senioren, vindt plaats op 23 december. Komt allen. Mooie prijzen, heerlijke oliebollen! Aanmelden bij Maus Beurskens of Ton Schillemans

zie de poster

TWEEDE LEGT DE KNOET OVER ZUTPHEN

Geplaatst op 10-12-2019



Het tweede achttal diende op 9 december de verre uitwedstrijd naar Zutphen te aanvaarden om aldaar de strijd tegen het twee team van het plaatselijke Schaakgenootschap te spelen. Met drie invallers wisten de onzen tot een 7 – 1 overwinning te geraken en daarmee de hoge positie in 1C van de SOS-competitie te bestendigen. Met 6 punten uit drie wedstrijden behoeft er aan degradatie, na de onverwachte promotie van vorig seizoen, niet meer te worden gedacht, sterker er dreigt nu promotiegevaar! Maar laten we het succes wel in het juiste perspectief plaatsen. De drie overwinning kwamen tot stand tegen tegenstanders die nog allemaal NUL punten hebben! De zwaksten uit de groep, derhalve.

De wedstrijd in Zutphen was zeer eenzijdig en een verslag zou dat ook worden. Derhalve slechts de mededeling dat Harm en Jan remiseerden en dat René, Wim, Eddy, Maus, Albert en Jos wonnen.  Eddy en Wim zijn nu topscorer met 3 uit 3.

Wim Velker

De eerste punten zijn binnen

Geplaatst op 10-12-2019

Eindelijk hebben we de eerste punten gepakt. Na twee nederlagen wisten we de derde wedstrijd wel te winnen. Wederom waren we niet compleet. Chris en Hans waren verhinderd. Maar het was nog best een opgave om twee invallers te vinden voor de uitwedstrijd tegen Doorn/Driebergen. Wim, Harm, Jan S, Eddy, Wilco, Hans W, Hans O, Jaap, Florian, Szabi, Henk, Jos en Joost Ho waren allen verhinderd. Maar gelukkig konden Albert en Ton wel spelen op die donderdagavond.

Onze gastheren hadden in de tweede ronde voor een daverende verrassing gezorgd door het onoverwinnelijke ijzersterke achttal van Paul Keres te verslaan. Dus wij waren zeker gewaarschuwd. Voor de meesten van ons was het nieuw om in Doorn te schaken. Zij spelen sinds zeer lange tijd weer in de hoogste regionale klasse. Net zoals wij spelen zij in een ontmoetingscentrum gelieerd aan een kerk. Salem hetgeen vrede betekent is de naam van het mooie en ruime gebouw. Wij speelden in een apart zaaltje. Daarnaast was een veel grotere zaal alwaar maar liefst 19 partijen in de interne competitie werden afgewerkt. Kom daar maar eens om in de regio Amersfoort. Het centrum van het onderkomen bestaat uit een fraaie bar met paar zitjes alwaar bijvoorbeeld geanalyseerd kan worden.

Wij hadden de primeur om met spiksplinter nieuw materiaal te mogen spelen. De wedstrijdleider verzocht ons dan ook vriendelijk om niet te kwijlen op de fraaie schaakborden en stukken.

Ikzelf speelde een zware en lange partij, zodoende heb ik niet veel van de andere partijen gezien. Dus summier in chronologische volgorde de prestaties van onze mannen. Albert zat naast mij dus dat kon ik nog wel een beetje volgen. Zijn tegenstander ging volop de aanval en die sloeg helaas door. Stephan noteerde alweer zijn derde halfje. In een Spaanse partij werd in het middenspel een hoop geruild en zat er niet veel meer in. Lucas speelde een prima positionele partij, hij drukte de Doorner schaker bijna van het bord af, in 18 zetten was het klaar. Van Ton weet ik alleen dat hij verloren heeft maar ik hoorde dat dat zeker niet zonder slag of stoot ging. Marco had een soort bughouse stelling. Onze man offerde een pion maar kreeg wel genoeg aanknopingspunten wat uiteindelijk genoeg was voor de winst. Gert was dit keer niet als laatste klaar. In de auto terug hoorde ik dat zijn tegenstander in gelijke stelling wat mindere zetten deed waardoor hij toch wat probleempjes kreeg. Het werd van kwaad tot erger en Gert mocht het punt incasseren. Op dat moment was ik al een tijdje aan mijn bord gekluisterd. Ik kwam niet goed uit de opening en moest al snel in het defensief en dat kostte mij vrij veel bedenktijd. Gelukkig kreeg ik wat tegenkansjes en dat had de nestor van de gastheren onderschat. Zo kon ik zomaar een kwaliteit winnen en kantelde de partij gelukkig in Hooglands voordeel. Ik was niet op de hoogte van de actuele stand en tot mijn verbazing fluisterde Stephan mij in dat we nu 3,5 bordpunt hadden en ik dus de matchwinnaar zou kunnen worden. Toen ik ook nog een stuk won (hij moest een loper geven voor dreigende promotie) was de eerste overwinning voor ons team een feit. Dat Niels helaas nog verloor in een zeker remise toreneindspel was voor onze man erg sneu maar gelukkig konden we dat nog lijden. Zodoende werd onze eerste overwinning een feit.

Door de 4,5-3,5 zege staan we nu in de middenmoot. De beide koplopers Woerden en SGA wisten beide niet verder dan een gelijkspel te komen zodat wij weer enigszins hoop mogen koesteren op een hogere klassering aan het eind dan waar wij nu staan. De volgende wedstrijd is op maandag 16 december thuis tegen De Rode Loper. Wordt weer spannend!

De krochten van de sgs

Geplaatst op 04-12-2019

Onze nieuwe aanwinst en eerste bordspeler Lucas van Mil loopt al aardig wat jaartjes rond in de schaakwereld. (Wij speelden ergens in 1988 al tegen elkaar op Nederlands jeugdkampioenschap in Nijmegen) Lucas speelt al vele jaren KNSB en kent daar het wel en wee redelijk. Binnen de SGS gaat er een nieuwe wereld voor hem open. Bekende sgs-coryfeeen als “Big”Ed van Eden, Bert Kieboom, Jan Prins etc waren tot voor kort onbekend. Ook de ver weg plaatsen als Zuilichem(ZZC) en Buren(Riverland) zaten nog niet op de radar.

Voor de beker moesten we uit naar Giessenburg, ook al zo’n blinde vlek op de radar van Lucas. Tsja, dan moet je wel heel vroeg weg. Gelijk uit het werk en helemaal naar Giessenburg, gelukkig nog een paar krentenbollen en bananen kunnen scoren als avondeten.

Het leuke ven een bekerwedstrijd is dat je met een viertal speelt en dus in 1 auto past. Zeker in de elektrische bak van Lucas. Zo togen wij Lucas, Chris, Stephan en ondergetekende richting het verre Giessenburg. De sprekende boordcomputer werd uitgebreid uitgetest. Haar opmerking, “je bent zelf een sloef” zullen we maar niet verder toelichten.

Een blik op de ratinglijst van Giessen en de Lingen gaf ons wel even een ongemakkelijk gevoel, want deze club kon toch wel een heel sterk team opstellen. Daar aangekomen bleek echter dat Andries Dekker(Wie is dat vroeg Lucas mij) zijn sabbatical steeds verlengt en waren er in de opstelling nog een paar ontbrekende Schakels (Tim en Lemmy) Dat gaf wellicht perspectief op overwintering.

In de zaal konden we zien hoe het Nederlands elftal zijn laatste wedstrijd de kwalificatie tegen Estland speelde. Uitslag 5 – 0 dat was lastig om voor ons te evenaren. Maar een clean sheet lukte ons wel. Een mooie 0 – 4 overwinning.

Een paar kleine dingetjes uit de wedstrijd. Chris kreeg een wat bijzondere opening op het bord. Na een zet of 10 stond de tegenstander voor de keus een stuk te offeren voor vage kansen maar wel met een leuk initiatief of een wat mindere stelling. Tegenstander koos voor het laatste. Chris zei: als ik tegen Dick de Graaf (ken je die coryfee wel Lucas?) had gespeeld dan wist ik zeker dat ik het stukoffer rond mijn oren had gekregen. Nu wist Chris rustig het punt over de streep te trekken.

Stephan kwam in zijn bekende Maroczy-opstelling prima te staan. Diens tegenstander had zijn pionnen allemaal op wit staan. En tot ontzetting van heel Giessenburg en omstreken ruilde hij zijn zwartveldige loper tegen een paard. Het vervolg was niet meer zo heel lastig, want er waren ineens 14 zwakke velden ontstaan. Daar wist Stephan wel raad mee.

Ondergetekende haalde weer maar eens het Dieleman-Indisch(volgens Arie van de Burch, bekend Lucas?) van stal. Heeft niet veel om het lijf, maar wit kan wel makkelijk zijn stukken verkeerd neerzetten. Dit geschiedde ook in deze partij. Na wat rustige zetjes stond alles klaar voor een beslissend stukoffer en ook hier ging het via de verzwakte zwarte velden.

Lucas speelde weer eens een partij uit één stuk. Kleine zetjes, stelling versterken en dan op het juiste moment toeslaan. Het slotakkoord Td7 was een fraaie. Dat hebben we geweten want midden in de nacht kregen we nog een appje met diagram en Td7!!! rondgestuurd.

Zo gingen we in euforische stemming en met flinke snelheid richting Hoogland en Amersfoort.

De volgende ronde spelen we thuis tegen Zeist. Dat is o.a. met Arend van Oosten.(heb je die al ontmoet Lucas?)

Zo nemen we Lucas mee door de krochten van de SGS, Van Giessenburg tot aan ZZC. Van Big Ed tot Marcel Schroer. Doel is SGS-beker winnen zodat Lucas ons volgens seizoen mee kan nemen in de wonderlijke wereld van de KNSB.

Marco Dieleman

GPO van start

Geplaatst op 01-12-2019

De laatste 1½ jaar hebben deze kolommen vol gestaan over het oplosschaak, veelal over COTH en TOTH. Ook de nieuwste loot aan de stam, het GPO, is ter sprake geweest, een regionale Grand Prix Oplossen. Oorspronkelijk was het de bedoeling het eerste seizoen te starten met drie verengingen, Hoogland, Hoevelaken en Leusden, maar uiteindelijk had enkel Leusden belangstelling. Hoogland wilde wat langer nadenken en stapt wellicht het nieuwe seizoen in. Gelukkig was het Schaakgenootschap Amersfoort bereid mee te doen.

En zo kon het gebeuren dat dit nieuwe initiatief op woensdag 27 november bij de schaakvereniging Leusden van start ging. Weliswaar met maar 13 deelnemers, maar er waren nogal wat afzeggingen. In potentie waren er 20 deelnemers. Voor een niet zo bekende ‘sport’ is dit een redelijk aantal, zeker als je bedenkt dat er aan de gebeurtenis niet al te veel publiciteit was gegeven. Dit was gedaan omdat de zaal maar een beperkt aantal deelnemers kon herbergen.

Onder de deelnemers bevonden zich vier debutanten. De nog jonge Frank Woudenberg van schaakvereniging En Passant, Sjoerd Meijer uit Ede, die door de toernooidirecteur (ik dus) van een wildcard was voorzien en de voorzitters van Leusden en Hoogland, Peter Weygertze en Jos van Ophem. Sjoerd is weliswaar een debutant in onze regio, maar qua oplosser is hij geen groentje. Dat bleek wel toen na twee uur en negen opgaven – voor iedere opgave vielen er 5 punten te verdienen – de kruitdampen optrokken: met 34 punten uit 45 mogelijke bezette Sjoerd de tweede plaats. Maar nog verrassender was het resultaat van Frank. Hij scoorde 39 punten en werd daarmee glorieus winnaar. Voor de gehele sessie had hij maar 72 van de 120 minuten nodig! Hulde! Als hij zich in deze tak van het schaken verder bekwaamt, kan hij nationaal en internationaal een heel sterk oplosser worden, met misschien wel een meester- of grootmeestertitel. Maar voor die tijd is hij waarschijnlijk al de Mathieu van der Poel van de oplossers.

De ‘gevestigde’ orde – ontstaan tijdens de COTH’s en TOTH’s – hobbelde hier enigszins achteraan, al kwam, niet geheel verrassend, Gert Reichardt van de schaakclub Hoogland als ‘best of the rest’ uit de bus met 30 punten. Berry Beijer (schaakvereniging Leusden) had evenveel punten maar Gert was – weer eens – zo slim zijn oplossingen een minuut voor tijd in te leveren en werd dus derde, op tijd. Het lijkt wel of Gert altijd een prijs wint als hij aan een oplostoernooi deelneemt. Berry gaat steeds beter oplossen en eigenlijk zou hij eens aan een (inter)nationaal toernooi moeten deelnemen om zijn ‘echte’ kracht te bepalen. Voor Berry was het de tweede keer dat hij ‘op tijd’ Gert moest laten voorgaan.

Het was niet alleen bovenin waar de jubeltonen te horen waren. In de tweede helft van de ranglijst gaven Willem Grunbauer (Leusden) en Ron Flohr (SGA) duidelijk blijk van hun vreugde over het behaalde puntentotaal. En terecht, ten opzichte van hun eerste oplostoernooi, enkele weken geleden bij het 2e TOTH, hadden zij zich beduidend verbeterd.

In de strijd om de eerste plaats had Frank de derde tweezet – een redelijk ingewikkeld probleem van de Italiaan Calapso – gemist, maar de ogenschijnlijk eenvoudige vierzet was te machtig voor de meeste oplossers. Slechts Frank en Jaap hadden gezien waar het om ging.

Dit mat in vier uit 1987 is van Jacques Fulpius. Voor een bordschaker lijkt 1. Ke5 een normale zet en bijna iedereen verspeelde veel tijd door alsmaar te proberen met deze zet tot mat te komen. Na 1. Ke5 d3  2. Kd5 d2  3. Pa3 d1D is het schaak en mat in vier uit zicht. En 1. Pa3 Kd2  2. Kxd4 is pat. Nee, oplosschaak is toch wat anders, het heeft, meestal, een verrassingselement. De oplossing begint met 1. Ke6! en nu 1…Ke4  2. Pd2+ Ke3  3. Pc4+ Ke4  4. Df5 mat, of 1…d3  2. Ke5 nu pas 2…d2  3. Pa3 d1~  4. Pc4 mat. Jaap had enkel de tweede variant en kreeg daardoor aftrek, maar Frank had alles goed en kwam daarmee op gelijke voet met Sjoerd.

De eindspelstudie bleek de beslissing te brengen. Ik had gedacht dat de oplossing van dit schijnbaar eenvoudige pionneneindspel door menigeen gevonden zou worden, niet in de laatste plaats omdat in het 2e TOTH de opgegeven studie ook gebaseerd was op een minorpromotie tot loper.

Deze eindspelstudie uit 1955 is van de Roemeen Paul Joitsa. De oplossing luidt: 1. a6 h3  2. a7 h2  3. a8L! Na 3. a8D h1D!  4. Dxh1 is het pat! Willem Grunbauer, Lars Slofstra en Frank dus, vonden de juiste zettenreeks.

De uitslag is als volgt:

  Naam Club #2 #2 #2 #3 #3 #4 #4 + H#3 Totaal Tijd
1 Frank Woudenberg SV En Passant 5 5 0 4 5 5 5 5 5 39 72
2 Sjoerd Meijer Edese SV 5 5 5 4 5 0 5 0 5 34 120
3 Gert Reichardt SV Hoogland 5 5 5 5 0 0 5 0 5 30 119
4 Berry Beijer SV Leusden 5 5 5 5 5 0 0 0 5 30 120
5 Jaap van Tuyll SV Leusden 5 5  – 4 0 3,5 5 0 0 22,5 120
6 René van Nieuwenhuizen SV Hoogland 5 5 5 4 3,5 0 0 0  – 22,5 120
7 Jeroen Schuil SG Amersfoort 5 5 5 5 0 0 0 0  – 20 120
8 Jan Snijders SV Hoogland 5 5 5 5 0 0 0 0 0 20 120
9 Ron Flohr SG Amersfoort 5  – 5 4  –  –  – 0 5 19 120
10 Lars Slofstra   5 5 0 0 0  –  – 5 0 15 120
11 Willem Grünbauer SV Leusden 0 5 0 4 0 0 0 5 0 14 107
12 Peter Weijgertze SV Leusden 5 0 0 4 0 0 0 0 0 9 120
13 Jos van Ophem SV Hoogland 0  – 0  – 0  –  – 0  – 0 110

 

De uitslag is tegelijkertijd de stand in het GPO na de eerste leg. De tweede en laatste leg wordt verspeeld op 1 mei 2020 bij het Schaakgenootschap Amersfoort.

Dank aan de schaakvereniging Leusden voor het organiseren van dit toernooi..  (Tekst: WimVelker, Tabel: Berry Beijer, Foto’s: Lars Slofstra)

EN ZO KAN HET WEL……….

Geplaatst op 20-11-2019

Marco Dieleman over bughouse

Als jong jeugdtalent, opgenomen in het selectieve trainingsclubje van Cor van Wijgerden, droomde ik stiekem wel eens van een carrière als profschaker. Helaas bleek al snel dat ik niet het vereiste niveau daarvoor had en dat ik het ook niet zo ver zou schoppen. Ik droomde van overwinningen op grootmeesters en ander titelhouders. Dat is me binnen een paar snelschaaktoernooitjes wel eens gelukt, verder weinig zeges op aansprekende namen. Tot voor een jaar terug. Ondertussen is mijn zegelijst een stuk indrukwekkender geworden met veel zeges op meerdere GMs zoals Firouzja, Caruana, Seirawan, So, Grandelius, Tang, Erigasi etc Daarnaast een fors aantal IM’s zoals Vasquez, Bryant, Caspi, Rothuis, Beerdsen etc…

Wellicht vraagt u zich af of ik me ook geschaard heb onder de wc-telefoongebruikers of dat ik tijdens online-schaken via een sterke engine deze zeges heb behaald. Want een prima 2000+ schaker, al een beetje op leeftijd gerakend, kan dit natuurlijk niet zomaar ineens voor elkaar krijgen. Zeker niet met de gebrekkige openingskennis van ondergetekende.

Tijdens de Nederlandse jeugdkampioenschappen waar ik niet hoger eindigde dan gedeelde 5e plaatsen, stond ik wel bekend als een gewaardeerd doorgeefschaakpartner. In mijn Zeeuwse jaren was ik ook daar een toonaangevend doorgever en ooit tweede geëindigd op het NK doorgeefschaak. Helaas werd dit kampioenschap verplaatst naar de zondag, waardoor ik nooit meer een gooi heb gedaan naar de titel.

Online doorgeefschaak had ik nog nergens gevonden dus op wat potjes in de Kolkrijst na gebeurde er op dat gebied niet heel veel meer. Totdat ik ongeveer 2 jaar terug bij toeval op chess.com bughouse-online ontdekte. Er werd wel bughouse gespeeld maar nog niet echt intensief. Maar omdat FICS de toonaangevende site voor bughouse een beetje op zijn gat lag, trokken langzaam maar zeker de oude fics-gebruikers naar chess.com wat momenteel de plek is voor bughouse op allerlei niveau. De echte bughouse wereldtoppers spelen ook regelmatig hun potjes op deze site.

Voor mij is bughouse momenteel meer hobby(verslaving) dan het gewone schaken en ik merk dat lange partijen me ook steeds minder trekken. Soms ben ik op maandagavond wel van zins om naar de club te gaan, maar als grootmeester Wesley So dan vraagt om zijn bughousepartner te zijn dan zwicht ik wel daarvoor.

Het teamaspect van bughouse is het leuke, fascinerende maar tegelijkertijd ook het frustrerende aspect van bughouse. Je bent namelijk nog meer dan bij gewoon doorgeefschaak afhankelijk van je partner want 1 bord mat is gelijk klaar. Daarnaast speelt tijd een erg belangrijke factor om invloed te kunnen hebben op de circulatie van stukken.

Bughouse is echt een heel andere vorm van schaken dan gewoon schaak. Je vindt het leuk of niet, volgens mij is er niet echt een tussenweg. Om een goede bughousespeler te worden heb je een aantal kwaliteiten nodig:

*Kennis van gewoon schaak en schaakpatronen is wel van belang als onderlegger om goed bughouse te kunnen spelen.

*Omdat in bughouse tijd een belangrijke factor is moet je wel een beetje kunnen snelschaken.

*Je moet bereid zijn om je eigen bord en spel op te offeren voor de winst van je partner op zijn bord.

*Goede balans kunnen vinden tussen aanval en verdediging. Bughouse vraagt echt om beheersing van beide aspecten. Veel beginnende (en helaas ook veel gevorderde) spelers richten zich vnl. op de aanval. Lijken dan hartstikke goed te staan. Vergeten dan even schaak te geven en staan dan soms in 1 zet pardoes mat omdat de tegenstander met een gekregen dame mat in 1 kon geven.

*Niet te materialistisch zijn. Veiligheid boven alles, als je dame en toren moet geven om niet mat te gaan, gewoon doen. Wel even melden aan je maatje anders gaat hij misschien pardoes mat.

*Goed beide borden en de verwachte stukkenstroom in kunnen schatten. Als je in de aanval bent is het meestal fijn als je veel stukken krijgt. Als je een kale koningsstelling hebt, mag je hopen dat je tegenstander weinig stukken krijgt.

*Niet te bang zijn om je partner even te laten wachten of juist te vragen een dame te offeren voor een paard omdat je daarmee mat kan zetten.

Het meest kan ik genieten van bijzondere combinaties en een bijzondere opstelling op het bord. Wat te denken van een batterij lopers van a8, b7, c6 en d5? Of 4 paarden op het bord.
Dame en toren offeren en dan met een pion mat geven. Binnen gewoon schaak is iedereen blij als hij een keer heeft gewonnen door stikmat. Als je dit leuk vindt, moet je zeker gaan bughousen want stikmat komt heel vaak voor. Magneet-offers om de koning uit zijn veilige vesting door inzet van steeds nieuwe stukken over het bord te jagen, blijft echt heel leuk.

Ik realiseer me dat het wellicht lastig is om zo een beeld te vormen van de schoonheid van bughouse. Ik hoop in dit schaakjaar een keer een bughouseclinic te geven op de club om voor geïnteresseerden een kijkje te geven in de wondere wereld van bughouse.

Zal de komende tijd tijdens mijn partijen eens kijken of er wat leuke fragmenten tussenzitten en die alvast eens op de site met jullie te delen.

Dus als het in uw gewone schaakcarrière maar niet wil lukken om van titelhouders te winnen, het is dus nog niet te laat om een overwinning op bv. Wesley So op je palmares bij te kunnen schrijven.

Aldus Marco Dieleman
Dielie op chess.com