De krochten van de sgs

Geplaatst op 04-12-2019

Onze nieuwe aanwinst en eerste bordspeler Lucas van Mil loopt al aardig wat jaartjes rond in de schaakwereld. (Wij speelden ergens in 1988 al tegen elkaar op Nederlands jeugdkampioenschap in Nijmegen) Lucas speelt al vele jaren KNSB en kent daar het wel en wee redelijk. Binnen de SGS gaat er een nieuwe wereld voor hem open. Bekende sgs-coryfeeen als “Big”Ed van Eden, Bert Kieboom, Jan Prins etc waren tot voor kort onbekend. Ook de ver weg plaatsen als Zuilichem(ZZC) en Buren(Riverland) zaten nog niet op de radar.

Voor de beker moesten we uit naar Giessenburg, ook al zo’n blinde vlek op de radar van Lucas. Tsja, dan moet je wel heel vroeg weg. Gelijk uit het werk en helemaal naar Giessenburg, gelukkig nog een paar krentenbollen en bananen kunnen scoren als avondeten.

Het leuke ven een bekerwedstrijd is dat je met een viertal speelt en dus in 1 auto past. Zeker in de elektrische bak van Lucas. Zo togen wij Lucas, Chris, Stephan en ondergetekende richting het verre Giessenburg. De sprekende boordcomputer werd uitgebreid uitgetest. Haar opmerking, “je bent zelf een sloef” zullen we maar niet verder toelichten.

Een blik op de ratinglijst van Giessen en de Lingen gaf ons wel even een ongemakkelijk gevoel, want deze club kon toch wel een heel sterk team opstellen. Daar aangekomen bleek echter dat Andries Dekker(Wie is dat vroeg Lucas mij) zijn sabbatical steeds verlengt en waren er in de opstelling nog een paar ontbrekende Schakels (Tim en Lemmy) Dat gaf wellicht perspectief op overwintering.

In de zaal konden we zien hoe het Nederlands elftal zijn laatste wedstrijd de kwalificatie tegen Estland speelde. Uitslag 5 – 0 dat was lastig om voor ons te evenaren. Maar een clean sheet lukte ons wel. Een mooie 0 – 4 overwinning.

Een paar kleine dingetjes uit de wedstrijd. Chris kreeg een wat bijzondere opening op het bord. Na een zet of 10 stond de tegenstander voor de keus een stuk te offeren voor vage kansen maar wel met een leuk initiatief of een wat mindere stelling. Tegenstander koos voor het laatste. Chris zei: als ik tegen Dick de Graaf (ken je die coryfee wel Lucas?) had gespeeld dan wist ik zeker dat ik het stukoffer rond mijn oren had gekregen. Nu wist Chris rustig het punt over de streep te trekken.

Stephan kwam in zijn bekende Maroczy-opstelling prima te staan. Diens tegenstander had zijn pionnen allemaal op wit staan. En tot ontzetting van heel Giessenburg en omstreken ruilde hij zijn zwartveldige loper tegen een paard. Het vervolg was niet meer zo heel lastig, want er waren ineens 14 zwakke velden ontstaan. Daar wist Stephan wel raad mee.

Ondergetekende haalde weer maar eens het Dieleman-Indisch(volgens Arie van de Burch, bekend Lucas?) van stal. Heeft niet veel om het lijf, maar wit kan wel makkelijk zijn stukken verkeerd neerzetten. Dit geschiedde ook in deze partij. Na wat rustige zetjes stond alles klaar voor een beslissend stukoffer en ook hier ging het via de verzwakte zwarte velden.

Lucas speelde weer eens een partij uit één stuk. Kleine zetjes, stelling versterken en dan op het juiste moment toeslaan. Het slotakkoord Td7 was een fraaie. Dat hebben we geweten want midden in de nacht kregen we nog een appje met diagram en Td7!!! rondgestuurd.

Zo gingen we in euforische stemming en met flinke snelheid richting Hoogland en Amersfoort.

De volgende ronde spelen we thuis tegen Zeist. Dat is o.a. met Arend van Oosten.(heb je die al ontmoet Lucas?)

Zo nemen we Lucas mee door de krochten van de SGS, Van Giessenburg tot aan ZZC. Van Big Ed tot Marcel Schroer. Doel is SGS-beker winnen zodat Lucas ons volgens seizoen mee kan nemen in de wonderlijke wereld van de KNSB.

Marco Dieleman

GPO van start

Geplaatst op 01-12-2019

De laatste 1½ jaar hebben deze kolommen vol gestaan over het oplosschaak, veelal over COTH en TOTH. Ook de nieuwste loot aan de stam, het GPO, is ter sprake geweest, een regionale Grand Prix Oplossen. Oorspronkelijk was het de bedoeling het eerste seizoen te starten met drie verengingen, Hoogland, Hoevelaken en Leusden, maar uiteindelijk had enkel Leusden belangstelling. Hoogland wilde wat langer nadenken en stapt wellicht het nieuwe seizoen in. Gelukkig was het Schaakgenootschap Amersfoort bereid mee te doen.

En zo kon het gebeuren dat dit nieuwe initiatief op woensdag 27 november bij de schaakvereniging Leusden van start ging. Weliswaar met maar 13 deelnemers, maar er waren nogal wat afzeggingen. In potentie waren er 20 deelnemers. Voor een niet zo bekende ‘sport’ is dit een redelijk aantal, zeker als je bedenkt dat er aan de gebeurtenis niet al te veel publiciteit was gegeven. Dit was gedaan omdat de zaal maar een beperkt aantal deelnemers kon herbergen.

Onder de deelnemers bevonden zich vier debutanten. De nog jonge Frank Woudenberg van schaakvereniging En Passant, Sjoerd Meijer uit Ede, die door de toernooidirecteur (ik dus) van een wildcard was voorzien en de voorzitters van Leusden en Hoogland, Peter Weygertze en Jos van Ophem. Sjoerd is weliswaar een debutant in onze regio, maar qua oplosser is hij geen groentje. Dat bleek wel toen na twee uur en negen opgaven – voor iedere opgave vielen er 5 punten te verdienen – de kruitdampen optrokken: met 34 punten uit 45 mogelijke bezette Sjoerd de tweede plaats. Maar nog verrassender was het resultaat van Frank. Hij scoorde 39 punten en werd daarmee glorieus winnaar. Voor de gehele sessie had hij maar 72 van de 120 minuten nodig! Hulde! Als hij zich in deze tak van het schaken verder bekwaamt, kan hij nationaal en internationaal een heel sterk oplosser worden, met misschien wel een meester- of grootmeestertitel. Maar voor die tijd is hij waarschijnlijk al de Mathieu van der Poel van de oplossers.

De ‘gevestigde’ orde – ontstaan tijdens de COTH’s en TOTH’s – hobbelde hier enigszins achteraan, al kwam, niet geheel verrassend, Gert Reichardt van de schaakclub Hoogland als ‘best of the rest’ uit de bus met 30 punten. Berry Beijer (schaakvereniging Leusden) had evenveel punten maar Gert was – weer eens – zo slim zijn oplossingen een minuut voor tijd in te leveren en werd dus derde, op tijd. Het lijkt wel of Gert altijd een prijs wint als hij aan een oplostoernooi deelneemt. Berry gaat steeds beter oplossen en eigenlijk zou hij eens aan een (inter)nationaal toernooi moeten deelnemen om zijn ‘echte’ kracht te bepalen. Voor Berry was het de tweede keer dat hij ‘op tijd’ Gert moest laten voorgaan.

Het was niet alleen bovenin waar de jubeltonen te horen waren. In de tweede helft van de ranglijst gaven Willem Grunbauer (Leusden) en Ron Flohr (SGA) duidelijk blijk van hun vreugde over het behaalde puntentotaal. En terecht, ten opzichte van hun eerste oplostoernooi, enkele weken geleden bij het 2e TOTH, hadden zij zich beduidend verbeterd.

In de strijd om de eerste plaats had Frank de derde tweezet – een redelijk ingewikkeld probleem van de Italiaan Calapso – gemist, maar de ogenschijnlijk eenvoudige vierzet was te machtig voor de meeste oplossers. Slechts Frank en Jaap hadden gezien waar het om ging.

Dit mat in vier uit 1987 is van Jacques Fulpius. Voor een bordschaker lijkt 1. Ke5 een normale zet en bijna iedereen verspeelde veel tijd door alsmaar te proberen met deze zet tot mat te komen. Na 1. Ke5 d3  2. Kd5 d2  3. Pa3 d1D is het schaak en mat in vier uit zicht. En 1. Pa3 Kd2  2. Kxd4 is pat. Nee, oplosschaak is toch wat anders, het heeft, meestal, een verrassingselement. De oplossing begint met 1. Ke6! en nu 1…Ke4  2. Pd2+ Ke3  3. Pc4+ Ke4  4. Df5 mat, of 1…d3  2. Ke5 nu pas 2…d2  3. Pa3 d1~  4. Pc4 mat. Jaap had enkel de tweede variant en kreeg daardoor aftrek, maar Frank had alles goed en kwam daarmee op gelijke voet met Sjoerd.

De eindspelstudie bleek de beslissing te brengen. Ik had gedacht dat de oplossing van dit schijnbaar eenvoudige pionneneindspel door menigeen gevonden zou worden, niet in de laatste plaats omdat in het 2e TOTH de opgegeven studie ook gebaseerd was op een minorpromotie tot loper.

Deze eindspelstudie uit 1955 is van de Roemeen Paul Joitsa. De oplossing luidt: 1. a6 h3  2. a7 h2  3. a8L! Na 3. a8D h1D!  4. Dxh1 is het pat! Willem Grunbauer, Lars Slofstra en Frank dus, vonden de juiste zettenreeks.

De uitslag is als volgt:

1.Frank Woudenberg                                               39 punten       72 minuten

2.Sjoerd Meijer                                                         34                   120

3.Gert Reichardt                                                       30                   119

4.Berry Beijer                                                            30                    120

5-6.Jaap van Tuyll, René van Nieuwenhuizen     22½                 120

7-8.Jan Snijders, Jeroen Schuil                             20                    120

9.Ron Flohr                                                                19                    120

10.Lars Slofstra                                                         15                    120

11.Willem Grunbauer                                             11                   107

12.Peter Weygertze                                                   9                    120

13.Jos van Ophem                                                       0                    110

De uitslag is tegelijkertijd de stand in het GPO na de eerste leg. De tweede en laatste leg wordt verspeeld op 1 mei 2020 bij het Schaakgenootschap Amersfoort.

Dank aan de schaakvereniging Leusden voor het organiseren van dit toernooi..  (WimVelker)

EN ZO KAN HET WEL……….

Geplaatst op 20-11-2019

Marco Dieleman over bughouse

Als jong jeugdtalent, opgenomen in het selectieve trainingsclubje van Cor van Wijgerden, droomde ik stiekem wel eens van een carrière als profschaker. Helaas bleek al snel dat ik niet het vereiste niveau daarvoor had en dat ik het ook niet zo ver zou schoppen. Ik droomde van overwinningen op grootmeesters en ander titelhouders. Dat is me binnen een paar snelschaaktoernooitjes wel eens gelukt, verder weinig zeges op aansprekende namen. Tot voor een jaar terug. Ondertussen is mijn zegelijst een stuk indrukwekkender geworden met veel zeges op meerdere GMs zoals Firouzja, Caruana, Seirawan, So, Grandelius, Tang, Erigasi etc Daarnaast een fors aantal IM’s zoals Vasquez, Bryant, Caspi, Rothuis, Beerdsen etc…

Wellicht vraagt u zich af of ik me ook geschaard heb onder de wc-telefoongebruikers of dat ik tijdens online-schaken via een sterke engine deze zeges heb behaald. Want een prima 2000+ schaker, al een beetje op leeftijd gerakend, kan dit natuurlijk niet zomaar ineens voor elkaar krijgen. Zeker niet met de gebrekkige openingskennis van ondergetekende.

Tijdens de Nederlandse jeugdkampioenschappen waar ik niet hoger eindigde dan gedeelde 5e plaatsen, stond ik wel bekend als een gewaardeerd doorgeefschaakpartner. In mijn Zeeuwse jaren was ik ook daar een toonaangevend doorgever en ooit tweede geëindigd op het NK doorgeefschaak. Helaas werd dit kampioenschap verplaatst naar de zondag, waardoor ik nooit meer een gooi heb gedaan naar de titel.

Online doorgeefschaak had ik nog nergens gevonden dus op wat potjes in de Kolkrijst na gebeurde er op dat gebied niet heel veel meer. Totdat ik ongeveer 2 jaar terug bij toeval op chess.com bughouse-online ontdekte. Er werd wel bughouse gespeeld maar nog niet echt intensief. Maar omdat FICS de toonaangevende site voor bughouse een beetje op zijn gat lag, trokken langzaam maar zeker de oude fics-gebruikers naar chess.com wat momenteel de plek is voor bughouse op allerlei niveau. De echte bughouse wereldtoppers spelen ook regelmatig hun potjes op deze site.

Voor mij is bughouse momenteel meer hobby(verslaving) dan het gewone schaken en ik merk dat lange partijen me ook steeds minder trekken. Soms ben ik op maandagavond wel van zins om naar de club te gaan, maar als grootmeester Wesley So dan vraagt om zijn bughousepartner te zijn dan zwicht ik wel daarvoor.

Het teamaspect van bughouse is het leuke, fascinerende maar tegelijkertijd ook het frustrerende aspect van bughouse. Je bent namelijk nog meer dan bij gewoon doorgeefschaak afhankelijk van je partner want 1 bord mat is gelijk klaar. Daarnaast speelt tijd een erg belangrijke factor om invloed te kunnen hebben op de circulatie van stukken.

Bughouse is echt een heel andere vorm van schaken dan gewoon schaak. Je vindt het leuk of niet, volgens mij is er niet echt een tussenweg. Om een goede bughousespeler te worden heb je een aantal kwaliteiten nodig:

*Kennis van gewoon schaak en schaakpatronen is wel van belang als onderlegger om goed bughouse te kunnen spelen.

*Omdat in bughouse tijd een belangrijke factor is moet je wel een beetje kunnen snelschaken.

*Je moet bereid zijn om je eigen bord en spel op te offeren voor de winst van je partner op zijn bord.

*Goede balans kunnen vinden tussen aanval en verdediging. Bughouse vraagt echt om beheersing van beide aspecten. Veel beginnende (en helaas ook veel gevorderde) spelers richten zich vnl. op de aanval. Lijken dan hartstikke goed te staan. Vergeten dan even schaak te geven en staan dan soms in 1 zet pardoes mat omdat de tegenstander met een gekregen dame mat in 1 kon geven.

*Niet te materialistisch zijn. Veiligheid boven alles, als je dame en toren moet geven om niet mat te gaan, gewoon doen. Wel even melden aan je maatje anders gaat hij misschien pardoes mat.

*Goed beide borden en de verwachte stukkenstroom in kunnen schatten. Als je in de aanval bent is het meestal fijn als je veel stukken krijgt. Als je een kale koningsstelling hebt, mag je hopen dat je tegenstander weinig stukken krijgt.

*Niet te bang zijn om je partner even te laten wachten of juist te vragen een dame te offeren voor een paard omdat je daarmee mat kan zetten.

Het meest kan ik genieten van bijzondere combinaties en een bijzondere opstelling op het bord. Wat te denken van een batterij lopers van a8, b7, c6 en d5? Of 4 paarden op het bord.
Dame en toren offeren en dan met een pion mat geven. Binnen gewoon schaak is iedereen blij als hij een keer heeft gewonnen door stikmat. Als je dit leuk vindt, moet je zeker gaan bughousen want stikmat komt heel vaak voor. Magneet-offers om de koning uit zijn veilige vesting door inzet van steeds nieuwe stukken over het bord te jagen, blijft echt heel leuk.

Ik realiseer me dat het wellicht lastig is om zo een beeld te vormen van de schoonheid van bughouse. Ik hoop in dit schaakjaar een keer een bughouseclinic te geven op de club om voor geïnteresseerden een kijkje te geven in de wondere wereld van bughouse.

Zal de komende tijd tijdens mijn partijen eens kijken of er wat leuke fragmenten tussenzitten en die alvast eens op de site met jullie te delen.

Dus als het in uw gewone schaakcarrière maar niet wil lukken om van titelhouders te winnen, het is dus nog niet te laat om een overwinning op bv. Wesley So op je palmares bij te kunnen schrijven.

Aldus Marco Dieleman
Dielie op chess.com

Hoogland 4 start goed

Geplaatst op 14-11-2019

Dit jaar hebben we weer een Hoogland 4. Hoe zouden ze spelen: als nieuwkomer heb je het altijd moeilijk en is de kans groot dat je moet wennen met verliezen.

Maar de eerste twee wedstrijden hebben beide tot een 4-4 geleid. En dat mag je een heel goede start noemen!!

Een impressie van de twee wedstrijden. Jaap aan het eerste bord kreeg het twee keer lastig. De eerste keer kon hij het niet redden en de tweede keer haalde hij er een remise uit. Aan het tweede bord zit Ton, die toch daar ook al wat jaartjes mee speelt, maar bij hem ging het niet beter: ook een halfje uit twee partijen. Frank speelde de eerste keer aan bord 3 veel te snel en zag een paardvorkje over het hoofd waardoor hij zijn dame verloor en ook de wedstrijd. In de tweede wedstrijd aan bord 5 ging dat heel anders. Frank stond in het eindspel gewonnen en was nog als laatste bezig. Hij hield ons heel lang in spanning en manoeuvreerde heel behoedzaam (hij nam ruim de tijd) met zijn overwicht waardoor dat ook wel een beetje verloren dreigde te gaan. Maar gelukkig redde de vlag van zijn tegenstander het punt waardoor het ingewikkeld geworden eindspel niet uitgespeeld hoefde te worden. Daarmee hadden we de 4-4- binnen!! Richard, die voor het eerst vast in een team mee doet, won zijn beide eerste partijen. Mooi gespeeld en op het juiste moment taktisch geruild, waar door hij kon winnen.  Maarten speelde alleen de tweede wedstrijd, en hoe!! Hij hield het spel ontzettend open door de pionnen los op het bord te hebben en toch zijn tegenstander geen kans te geven. Hij trok de partij schitterend naar zich toe en zijn tegenstander vond daar wat van… (weggespeeld). Niek won zijn eerste partij uitstekend en leek dat in zijn tweede partij te gaan herhalen, maar gaf plotseling ineens een loper weg. De partij kantelde en verloor zo zijn tweede partij. Rob liet in de eerste wedstrijd een ogenschijnlijk gewonnen stelling lopen en kon nog net remise houden. De tweede partij ging verloren. Tot slot maakte Jan Kool zijn debuut in de tweede wedstrijd en haalde er een prima remise uit. Ruben de Bruin deed mee in de eerste wedstrijd en ook hij won die op een mooie wijze!

Slechte start eerste

Geplaatst op 13-11-2019

Na het succesvolle optreden van het eerste achttal in de hoofdklasse A SOS-competitie waren de verwachtingen voor dit seizoen hooggespannen. Het afgelopen jaar waren wij de best of the rest. Het ongenaakbare Paul Keres won al zijn wedstrijden wat op voorhand gezien het surplus aan ratingpunten bij de voormalige studentenvereniging uit Utrecht erg logisch was. Plek twee was voor de onzen, al scheelde het niet veel. In vergelijking met vorig jaar is het Hooglands team zelfs sterker geworden. Lucas is nu vaste basisspeler en ook Gert speelt dit jaar weer bij ons in het eerste. Toen de indeling en speelschema medio september bekend werd bleek dat wij al in de eerste ronde gepaard waren aan Paul Keres. Dus de nummers één en twee meteen al tegen elkaar. Terecht diende René het verzoek in om deze wedstrijd later op de kalender te plaatsen, het zou een leuke finale zijn per slot van rekening de twee sterkste teams (op papier) die nu in de slotronde pas om de titel gaan strijden! Maar hoe anders pakt het uit…

De ouverture was wederom als in de editie van 18/19 uit tegen Oud Zuylen Utrecht. Maar helaas konden we de overwinning van vorig jaar geen goed gevolg geven. Niels verloor al heel snel. Helaas kon ook Hans in tijdnoodfase de partij niet naar zich toetrekken, sterker nog er gingen enkele pionnen verloren en daarmee de partij. Ondertussen had ik vrij gemakkelijk gewonnen van hun teamleider. Na vier pionnen achter was het wel klaar voor de gastheer. Stephan speelde remise maar Henk Dissel miste wel wat kansen maar ook Stephan miste nog een goede voortzetting. Chris boekte een regelmatige puntendeling. Marco kwam een kwaliteit voor te staan maar moest deze weer teruggeven en ook hier was er uiteindelijk geen winnaar. Zo bleven er nog twee partijen over bij de stand 3,5 – 2,5 in ons nadeel. Maar Gert stond goed en ook Lucas had een plus tegen zwaargewicht Ed van Eeden. Maar Lucas had wel te maken met gebrek aan denktijd. En Ed is tactisch erg vaardig en leek een gevaarlijke aanval met dame en toren via de onderste rij te krijgen. Helaas onderschatte onze man het directe gevaar hiervan en moest zijn dame zodoende wel geven voor lichter materiaal. Dat Gert keurig het eindspel van paard tegen drie pionnen plus voor ieder nog enkele boertjes won maakte het verlies iets draaglijker. Het was zeker jammer van de onnodige nederlagen van Hans en Lucas, waar de tijdnood een beslissende factor bleek.

Dan maar de punten pakken in de tweede wedstrijd. Moira Domtoren was de tegenstander. Thuis nu. Wij hadden nog een appeltje te schillen met deze Domstedelingen. Vorig jaar verloren we in de achtste ronde van hun. Zij waren erg content daar zij toen de twee matchpunten erg hard konden gebruiken tegen het degradatiegevaar waar zij destijds in verkeerden.

Stephan refereerde hier nog aan in zijn openingsspeech dat wij nu wel op gebrand waren op revanche! Eddy Wigmans viel in voor Marco. Eddy leek wel wat beter te staan na de opening maar na veel stukkenruil was de remise de juiste uitkomst. Ook Niels liet een puntendeling aantekenen. Tegen de sterke Erik Janse pareerde onze man alle gevaren en kon zo terugzien op een mooi resultaat. Ook bij Hans en Stephan werden er halfjes gescoord. Met nog de vervelende nederlaag tegen OZU in zijn hoofd koos Hans tegen de gewiekste Kees Verweij voor het zekere halfje. Prima. Stephan probeerde gedurende de partij door de zwarte stelling heen te komen maar de geroutineerde Tjerk Haquebord gaf geen krimp.  Ikzelf speelde een belabberde partij. Dat heb je helaas weleens. Ik onderschatte de witte aanvalskracht volledig en kreeg het deksel behoorlijk op mijn neus door mijn lichtzinnig spel. Zo raakten wij met 3-2 achter.

Maar gelukkig stond Chris wat beter en bij Lucas stond er nog van alles op het bord. Dat kon dus nog alle kanten op. Gert echter belandde in een toreneindspel met een pion minder dus meer dan een halfje zat er daar niet meer in. Maar naarmate de partij vorderde werd bij Lucas de duimschroeven behoorlijk aangedraaid door de kopman van de gasten, Daan Schönberger maar Lucas bezweek gelukkig niet en was derhalve zeker niet ontevreden met de draw. De hoop was nu gevestigd op Chris. Hier was een merkwaardige stukkenverhouding op het bord te zien. Chris had een dame en toren plus vier vrijpionnen tegen 2 zwarte torens, loper en paard plus nog wat pionnetjes. Na afloop bleek dat de vrijpionnen wat eerder in gang gezet moesten worden maar Chris raakte helaas in tijdnood en koos voor een ander plan.  De gehaaide Albertus ten Hertog maakte het Chris erg lastig met zijn vele lichte stukken die hij voor de dame had dat een paardvorkje uiteindelijk fataal werd voor de enige echte Hooglander in het team.  Zodoende tekende de tweede nederlaag zich af. Wederom was Gert weer als laatste aan het spelen maar was de wedstrijd reeds beslist…..Gert voegde nog een halfje toe aan onze score. Hij moest nog wel even keepen maar dat ging Gert goed af. Eindstand dus 3-5.

We staan nu weer tweede maar dan moet de ranglijst wel omgedraaid worden! Alleen promovendus Houten blijven we op één schamel bordpuntje voor. Maar ook het ongenaakbare Paul Keres liet zich enorm verrassen door Doorn Driebergen. Met dik 150 elopunten meer gemiddeld aan de acht borden moesten de Keresianen toch hun meerdere erkennen in de schakers van de Utrechtse Heuvelrug. We zijn dus gewaarschuwd want de derde ronde brengt ons juist naar Driebergen…

FLITSENDE START TWEEDE

Geplaatst op 12-11-2019

Het afgelopen seizoen eindigde teleurstellend voor het tweede achttal onzer vereniging. Na een groot deel van de competitie in de top te hebben vertoefd, kon het in de laatste wedstrijd de hevig verlangde promotie bewerkstelligen. Iedereen weet hoe het afliep. Een kleine nederlaag, maar voldoende groot om ons naar de tweede plaats te verwijzen en dus geen promotie.

Nieuw seizoen, nieuwe kans en onze kans begon al voor het nieuwe seizoen. Doordat de klassen in de SOS nog  niet helemaal ‘gesettled’ zijn, werd het tweede achttal toch in de eerste klasse geplaatst. In een oostelijke afdeling nog wel. Enerzijds ‘vervelend’ want nu hebben we verre uitwedstrijden naar Epe en Zutphen, anderzijds is de tegenstand ook wat minder zwaar dan gebruikelijk.

Het team bestaat dit seizoen uit René van Nieuwenhuizen, Harm Verbeek, Florian Wouters, Eddy Wigmans, Jan Snijders, Wim Velker (ik dus), Joost Hadida en talent Szabi Buzogany. Na twee wedstrijden kan ik zeggen dat we ook dit jaar voor promotie (moeten) gaan. Het ‘moeten’ slaat natuurlijk op het gevaar dat het eerste achttal gaat degraderen zodat het tweede moet zorgen dat het toch in de Promotieklasse kan blijven spelen.
In het verre Epe tegen De Zeven Pionnen behaalden we een niet al te moeilijke 5½ – 2½ overwinning, waarbij de winstpartij van Harm – zijn tegenstander had ruim 300 ratingpunten méér – in 20 zetten een mooi begin was.
Thuis, tegen De Combinatie uit Harderwijk, kwam dezelfde uitslag op het bord. Maar hier ging het een stuk moeizamer. Weliswaar brachten Wim en Szabi de stand na ruim 2 ½ uur spelen op 2-0, maar toch zag het er naar uit dat een moeizame 4-4 het maximale resultaat zou zijn. Maar plots gingen de gasten aan een aantal borden minder goede zetten te doen, waardoor de punten in Hoogland bleven en wij nu fier koploper zijn.

Harm, Eddy, Szabi en Wim scoorden het volle pond, René bijna en Florian is met twee remises ook nog ongeslagen. En voor Joost en Jan komen er vast nog wel wat overwinningen.

Wim Velker

Succesvol tweede TOTH

Geplaatst op 19-10-2019

Het tweede team oplostoernooi van Hoogland is een groot succes geworden, in meerdere opzichten. Eerst en bovenal was er het plezier en enthousiasme van de twaalf deelnemers die de vier teams bevolkten, tot uiting komend in de verhalen die men elkaar na afloop vertelde. Hoe ‘dom’ het was een bepaalde oplossing gemist te hebben en hoe groot de inwendige vreugde als je een oplossing vond. Maar ook in  sportief opzicht was het een succesvolle avond, vooral voor de twee teams van Hoogland. Het eerste team, bestaande uit cluboploskampioen René van Nieuwenhuizen, oud-kampioen Gert Reichardt en Stephan Paternotte, werd met overduidelijke voorsprong eerste, waarbij de persoonlijke scores van het drietal tot dicht bij het maximum aantal te scoren punten kwamen. 
Met de winst van het eerste drietal was de koek voor Hoogland nog niet op. Het tweede, met Jan Snijders, Hans van Doorn (die Hans Oosterhout verving) en gastspeler Lars Slofstra, werd runner-up, weliswaar op een lichtjaar afstand, maar toch. De bijdrage van Lars heeft in dit succes een belangrijke rol gespeeld. Leusden, met Berry Beijer, Jaap van Tuyll en debutant Willem Gruenbauer, werd derde, waarbij Berry een degelijke 28 punten scoorde. Het drietal van het schaakgenootschap Amersfoort werd laatste, maar had in voorzitter Jeroen Schuil, die werd ‘bijgestaan’ door Ron en Dennis Flohr, een oplosser met potentie, getuige zijn 33 punten van de mogelijke 45.

In COTH en TOTH probeer ik de eerste opgave zodanig te laten zijn dat hij door iedereen is op te lossen, opdat de oplossers in een positieve flow belanden. Deze keer mislukte dat.


De bovenstaande stelling is een grapje, uit 1943, van Gustav Herbert Hultberg. Thuis, in bad, in bed of slapend voor de t.v. zou iedereen de oplossing van deze tweezet dromend vinden: 1. Tg2 Ka1(c1) en 2. 0-0 mat. Toch kwamen Hans van Doorn, Jan Snijders en Ron en Dennis Flohr niet op het idee van de rokade op de tweede zet. En zij zijn toch geen zwakke spelers, maar oplossen is blijkbaar toch enigszins anders dan ‘gewoon’ schaken. Maar nu zijn zij gewaarschuwd voor een volgende keer.

Een leuk probleem was opgave vier, waar de meeste oplossers, ondanks de vreemd ogende stelling – maar dat heb je wel vaker bij problemen  goed uitkwamen.

De bovenstaande stelling is een driezet van dr. Werner Speckmann, bij leven niet alleen rechter, maar ook een grootheid in het componeren van problemen. De zwarte koning staat al pat en het is duidelijk dat wit enkel een wachtzet behoeft te doen, omdat zwart dan gedwongen is éénvan de zware stukken te slaan en daarmee een lijn voor het mat op de onderste rij te openen. 1. g3 of 1. g4 werkt echter niet omdat 1…cxb1D met schaak gepaard gaat. Wit moet dus met de koning weg, naar een veld waar hij niet schaak staat als zwart  op de onderste rij slaat. 1. Kd5 is dan de enige zet. Weliswaar blokkeert wit daarmee na 1…dxc1D de d-lijn, maar na 2. Tdxc1 gaat of de b- of de c-lijn open, met mat op de onderste rij.
Twee oplossers, Ron Flohr en Hans van Doorn verspeelden hier twee punten – voor iedere opgave vallen er 5 punten te verdienen – door met 2. Txc1 niet aan te geven welke toren er terug slaat. Overigens is dit een misser die ook meer ervaren en sterkere oplossers wel eens overkomt. Zo liep Johan de Boer, oploskampioen van Nederland in 2018, na de eerste sessie van het Henk Hagendoorn Memorial in 2017 in Bergen op Zoom, klagend rond. Hij had 1. Pe3 als oplossing van een tweezet gegeven, maar dat moest 1. Pfe3 zijn. In het eerste TOTH overkwam Gerben van Pel, van het team van Hoevelaken, hetzelfde bij een driezet van Henk le Grand en in het Henk Hagendoorn Memorial van 2018, in Leeuwarden was Jan Snijders vergeten dat er twee torens naar b4 konden.  Een dergelijke misgreep overkomt dus ‘iedereen’.

De opgave waarvan ik verwachtte dat hij veel problemen zou geven, was de volgende.


In deze vierzet uit 1864 van Kohtz en Kockelkorn, een beroemd componistenduo uit de 19e eeuw, kan wit mat geven met Pc4 of Pg4, mits hij eerst pion f5 weet te dekken als oplossing voor het zich verwijderende paard. 1. Kxg4 is geen optie vanwege schaak, dus rest er niet anders dan het ogenschijnlijke simpele 1. d3. Menigeen had het schema van 1. d3, 2. Ld3 en 3. Pc4 ontdekt, maar zwart heeft een ingenieuze verdediging. Let op: 1. d3 Th8!  2. Le4 Dg8 en nu staat zowel c4 als g4 gedekt.  Maar na 3. Lb2 bevindt zwart zich in zugzwang. Enkel de dame kan nog zetten, maar zij moet dan c4 of g4 los laten en is mat met het paard onvermijdelijk.  De zwarte verdediging is de zogenaamde Bristol-manoeuvre. In 1861 schreef de schaakclub in Bristol een compositietoernooi uit dat met een driezet werd gewonnen door F. Healey met de volgende compositie.

De oplossing, en de aandachtige lezer weet dat natuurlijk al, begon met 1. Th1!! Een verbluffende zet die de toren wegleidt van het strijdtoneel, maar die indertijd veel enthousiasme opwekte.  Het vervolg: 1…L~ 2. Db1 (dreigt Db4 mat) Lb5 3. Dg1 mat! De op het oog nutteloze beginzet blijkt dus bedoeld om ruimte te maken voor de dame, die slechts op g1 mat kan geven. Een dergelijke toren- en damemanoeuvre heet sindsdien een Bristol. Het is één van de oudste manoeuvres uit de probleemcompositie.

De eindstand was als volgt.

1. Hoogland I         119 punten
2. Hoogland II          68½ punt
3. Leusden                54 punten
4. SG Amersfoort    44½ punt


De persoonlijke resultaten waren als volgt:

1. Gert Reichardt                      40½ punt
2. René van Nieuwenhuizen  40½
3. Lars Slofstra                           38½ 
4. Stephan Paternotte              38
5. Jeroen Schuil                          33
6. Berry Beijer                             28
7. Jan Snijders                             21
8. Jaap van Tuyll                         20
9. Hans van Doorn                       9
10. Ron Flohr                                 6½ 
11. Willem Gruenbauer               6
12. Dennis Flohr                            5


Er waren 9 opgaven waarvoor 120 minuten beschikbaar waren om deze op te lossen. Per opgave waren er maximaal 5 punten te verdienen. Het maximaal te scoren aantal punten  per deelnemer was derhalve 45; per team 135. 
Gert, René en Stephan gebruikten resp. 68, 87 en 113 minuten.  De overige de volle 120 minuten. 

Wim Velker

Foto’s: Lars Slofstra

2e TOTH

Geplaatst op 05-10-2019

Maandag 14 oktober organiseert sv Hoogland het tweede TOTH: Team OplosToernooi Hoogland. Twee teams van Hoogland nemen het daarbij op tegen twee teams van andere clubs. Opnieuw uitgenodigd is een drietal van Leusden, dat bij het eerste TOTH een goede indruk achterliet en de tweede plaats veroverde.
Nieuw is het team van het Schaakgenootschap Amersfoort, dat onder leiding van haar voorzitter Jeroen Schuil ongetwijfeld een gooi wil gaan doen naar de eerste plek. Daarbij zullen zij wel het topteam van Hoogland I moeten verslaan dat toch wel als de favoriet voor de eerste plaats kan worden aangemerkt. Maar de koning heeft een kruis en kan heel raar lopen, zeker bij het probleemschaak!
Het tweede team van Hoogland, vorig jaar laatste, zal hem stevig moeten opzetten om die plaats dit jaar te ontlopen. Misschien kan gastspeler Lars Slofstra daartoe inspireren.

De teams zijn als volgt samengesteld.

SG Amersfoort: Jeroen Schuil, Ron Flohr, Dennis Flohr
Leusden: Berry Beijer, Jaap van Tuyll, Willem Gruenbauer
Hoogland I: René van Nieuwenhuizen, Gert Reichardt, Stephan Paternotte
Hoogland II: Jan Snijders, Hans Oosterhout, Lars Slofstra (gastspeler)

Wedstrijdleider is Wim Velker (ik dus).

Wim Velker

Pieter Quelle neemt afscheid als voorzitter

Geplaatst op 02-10-2019

Maandag 30 september heeft Pieter Quelle het voorzitterschap van sv Hoogland overgedragen aan Jos van Ophem.
Na zeven jaar vond Pieter het genoeg. ‘Ik ben te vaak in het buitenland. In Frankrijk waar we ook een huis hebben of in Italië waar ik met onderhoud bezig ben van mijn reisgids: Lopen van Florence naar Rome. ‘.
‘Het is goed geweest’, zegt hij. ‘Nu moet iemand anders de verantwoordelijkheid maar overnemen. We zijn een bloeiende, gezellige vereniging met veel verschillende activiteiten. We groeien nog steeds en dat is vrij uitzonderlijk. Ik wens mijn opvolger het allerbeste’.

Op de foto tekent Pieter op 4 juli 2013 de nieuwe statuten bij de notaris.