Afgelopen vrijdag, 13 maart, dienden de mannen van het eerste viertal de
inhaalwedstrijd in en tegen Laren 2 te spelen. Het werd een overwinning maar
met de hakken over de sloot (2½ – 1½) en niet al te veel glorie, verhaalde TL
Hadida. Er viel zelfs een verliespartij te noteren, van Ton Schillemans.
Misschien al het griepje in het lijf, dat enkele dagen later zich zou uiten? De
remise van Tom viel de teamleider tegen: hij had meer van onze man verwacht,
maar ‘bloedloze’ remises zijn nu eenmaal Toms forte. Sacha Vucinec won maar
ik heb geen idee (meer) hoe en TL Joost himself zorgde ook voor het volle punt.
Maar ook dat ging niet zonder slag of stoot. Joost had nauwelijks nog tijd op
zijn klok en zijn tegenstander nog een half uur. De Larenaar ging mee in het
vluggeren van Joost en greep daarin mis, zodat Joost, evenals Sacha, zijn score
naar 3 uit 3 kon tillen.
Drie dagen later diende het viertal wederom aan te treden, nu in De Inham en
in andere samenstelling. Tegenstander was het tweede kwartet van het immer
enthousiaste Nijkerk. Hoewel de uitslag anders doet vermoeden – een 3½ – ½
zege voor de onzen – was het wederom een moeizame wedstrijd. Dat gold niet
voor Joost Hadida en Just Ripken. Hun stellingen gaven hen veel ruimte en
gemak wat twee punten opleverde (één voor ieder, om misverstanden te
voorkomen). Zo soepel ging het allemaal niet bij Sacha, noch bij uw scribent.
Sacha overzag in de opening het geniepige Dd5 van Nijkerks praeses Thomas
Meij, hetgeen hem een stuk kostte. Weliswaar leek onze jongeling voldoende
compensatie te hebben, maar Thomas’ lange rochade, tegen de storm in, hield
Sacha op een stuk in de min. Het kwam toch nog (half) goed. Hoe het gegaan is
weet ik niet – alle tijd nodig voor de eigen partij – maar Sacha had in de
slotstelling toren en twee pionnen tegen toren, loper en pion. En daar alle
pionnen zich op de koningsvleugel bevonden, zag de Nijkerker er geen been in
verder op winst te spelen. Zwaar bevochten dit halfje.
Met wit spelend zette ik mijn partij zo slap op dat ik binnen 15 zetten mat
dreigde te gaan. Met kunst- en vliegwerk wist ik de dames te ruilen, maar nog
bleef zwart, Nico van de sympathieke schaakfamilie Flohr, heel goed staan.
Toen hij echter het sterke …e4 achterwege liet, kon ik mij uit zijn greep
bevrijden. Het zou remise zijn geworden als Nico de breekzet c5 had
verhinderd. Dat liet hij achterwege, waarna ik, het hooguit matig
verdiende punt binnensleepte.
Het viertal volgt nog steeds de koers naar het kampioenschap. Maar het gaat
moeizaam. De volgende wedstrijd, in Bussum tegen BSG, zal cruciaal zijn.