Op 8 december ontving het tweede viertal de ‘grote’ broer uit Amersfoort. Na de zeperd tegen Leusden waren de Hooglanders gebrand op een goed resultaat. Arnold was dit keer vrij geroosterd – maar als trouw teamgenoot keek hij uiteraard fanatiek mee – waardoor Rob, Ernst, Hans en Ruben de 64 velden op werden gestuurd. Mentaal werden we daarbij ondersteund doordat we zij-aan-zij speelden met het eerste viertal, dat een degelijke overwinning behaalde. Een gezellige, sportieve en spannende avond resulteerde in een krappe maar mooie overwinning: 2½ – 1½!
Rob speelde op bord 4, content met de witte speelstukken. De rokade van Rob leidde voor zijn tegenstander tot een onverbloemde en gevaarlijk ogende pionnenstorm op de koningsvleugel. De tegenstander verzuimde echter te rokeren en maakte zijn koning kwetsbaar. Het zware geschut van Rob bleek uit beter hout gesneden en leidde uiteindelijk tot een vluchtend koningspaar, terwijl ondertussen de dappere vooruitgeschoven pionnen werden opgesnoept. Het verlies van de dame kwam de Amersfoorter niet meer te boven en Rob klaarde de klus voortreffelijk: een cruciale 1-0 verscheen op het scorebord.
Ruben zat achter bord 1 geposteerd en kreeg te maken met een opening die erg populair is onder chess influencers. Niet in de laatste plaats vanwege de vele boobytraps. Het devies was dus de opening ongeschonden doorkomen. Dit lukte de benjamin van het team, maar wel tegen een dure prijs in de vorm van tijd – heel veel tijd. Op increment spelend maar met een pion voor in een toreneindspel besloten de heren uiteindelijk de punten te delen. Tussenstand: 1½ – ½. Hieronder nog een aardig fragment nadat wit 19. Pc5 speelde. Zwart heeft geen tijd te verliezen om voor de e-lijn te strijden, maar hoe?
19…Tde8! (19…The8?? Dd3!)
Op het 2e speelbord had Hans zijn externe debuut in de clubkleuren van Hoogland. Met wit speelde hij zijn favoriete opening, maar stuitte op taaie weerstand. Het middenspel ontpopte zich in een positioneel gevecht waarbij Hans een uitstekende poging deed om op de f-lijn door te drukken. Helaas lukte het zwart om het speelveld dicht te schuiven waardoor ook deze partij een vredig einde kende. Bovendien verstevigden we onze voorsprong naar 2 – 1.
Alle ogen waren dus gericht op het derde bord waar onze nestor Ernst wederom met zwart was opgesteld. Geheel naar de wens van Ernst was een volledig asymmetrische partij ontstaan: zijn tegenstander stond in materiaal voor (dame + pionnen versus een toren + paard), maar Ernst was een stuk zuiniger met de tijd omgesprongen. Over springen gesproken: een paard van Ernst is al snel 5 Euwe-punten waard. Waar normaal Ernst graag even de benen strekt tijdens een lange partij, werd de spanning nu de SGA’er te veel en hij ging staand verder. Onder druk van de klok lukte het de witspeler bovendien niet het voordeel te benutten. Nadat Ernst met een mooie paardmanoeuvre de op hol geslagen d-pion van wit van promotie kon stoppen en de witte dame geen schaakjes meer kon vinden, werd het remiseaanbod van onze heroïsche held met (!) sokken geaccepteerd!
Een enerverende avond waar weer eens bleek dat GM Steinitz gelijk had dat schaken niet voor bange zielen is. Met een minimaal verschil kon het tweede viertal de eerste 2 matchpointen inlijsten. Tot ziens in januari!
