Dat waren de woorden van Maarten die na twee gemiste wedstrijden weer present was.
Want we hadden de eerste twee afspraken kansloos verloren dus het kon met hem alleen maar beter gaan!
Tegenstander was Almere 2. Ook Almere 6 was aanwezig in de Inham want zij mochten tegen ons tweede. Op papier waren de Almeerders gelijkwaardig dus er lagen kansen om van die hatelijke onderste plaats af te komen.
Marco, onze supersub en kopman zag al snel geen heil meer in zijn partij en remise was een feit. Ook Jan en Stephan deelden de punten met hun opponenten. Jan, net herstellende van griep, een prima resultaat gezien zijn conditie maar Stephan miste een goede kans op een veelbelovende stelling.
Maar we hebben Hans aan boord! De arme ziel aan de overkant van het bord werd op de koningsvleugel overlopen en zodoende stonden we met 2,5-1,5 voor.
Ook Sander had het niet al te lastig. Vanuit de opening overrompelde hij de zwartspeler die na de verwikkelingen erg veel materiaal achter kwam te staan. En dat is uiteraard genoeg om nog een bordpunt uit te lopen. Een punt uit de resterende drie partijen was nu de opdracht voor de drie nog acterende heren! Maar zowel Maarten als Niels verslikte zich in het eindspel. Eerstgenoemde kwam met zijn koning in een matnet terecht die alleen door een torrnoffer teniet kon worden gedaan. En laatstgenoemde kon niet de veilige vesting vinden met zijn paard en toren tegen dame en moest zijn koning na meer materiaalverlies helaas omleggen.
Toen was het kwart voor vijf. Ondertussen had Ton Schillemans als laatste speler van ons tweede zijn partij gewonnen. Onze benjamin Jesper had paar uur eerder al erg snel gewonnen tegen een niet gemotiveerde andere jeugdspeler maar nadien liep de score al snel na vier nederlagen op tot 1-4. Sacha die als invaller op bord 1 speelde kon het gelijkstaande eindspel niet winnen. Dus de nederlaag was een feit. Maar de overwinningen van Maarten, prima partij trouwens! en van Ton maakte de score nog draaglijk. Hopelijk gaan ze de volgende wedstrijd winnen!
Terug naar het eerste waar de stand 3,5-3,5 was. Alleen Harm was als spelende schaker in de zaal nog actief maar zijn partij trok wel veel aandacht van de nog aanwezige Hooglanders en Almeerders.
Hierbij zijn relaas.
Aan bord 7 trof ik een oude bekende uit mijn Amersfoort tijd, Jacques Huijzer, uit de
zeventiger jaren: twee oude knarren tegen elkaar.
Met zwart kreeg ik een Siciliaan met: 1. e4-c5, 2. Pf3- Pc6, 3. Lb5.
Dit wordt heel veel op internet gespeeld en de laatste jaren zet ik er 3. – Db6 tegenover.
Eigenlijk vanaf dat moment geen uitgeplozen analyses.
Op de 13e zet had ik volgens Oom Fritz een betere zet kunnen doen.
Op de 18e had ik nog een beter kans, de 22e was zwak, kortom wit was lekker bezig en
werd overmoedig. Er verscheen een vrijpion op e6.
Gelukkig zette hij niet goed voort en stond het op de30e zet gelijk en op de 32e
veroverde ik een kwaliteit.
Echter op de 47e had wit een winnende aanval die wij niet zagen, maar alle anderen die
zich om ons bord verdrongen wel!
Onze pot zou beslissen over winst voor Hoogland of een gelijk spel!
Op de 51e zet miste ik een ondekbaar mat……. Idereen zag dat, wij niet.
Daarna volgde een eindspel met voor mij een kwaliteit tegen loper en één pion meer.
De toren bleek veel sterker, maar na weer een snelle winst te missen door de toren af te
ruilen tegen de loper om een vrijpion te laten doorlopen duurde het nog een hele tijd.
Het werd uiteindelijk een marathonpartij van bijna honderd zetten, met een kansloos
eindspel voor wit die doorging tot het gaatje.
Eind goed al goed: winst voor Hoogland 1!!!