De kop is eraf!
(of: zwervend door Soest)
De route van Hoogland naar de schaakvereniging in Soest (SSC 1922) is wekelijk bijzonder eenvoudig. Je rijdt de Birktstraat af, gaat rechtsaf, rijdt enkele kilometers rechtdoor en je bent er. Zo ook gisteravond met frisse zin op weg (Joost rijdt, Hans O. en Just als passagier).
Tot, halverwege, de Kerkstraat is afgesloten, echt afgesloten. Gedraaid en op zoek naar een parallelle route. Leve Maps! Via de Eikenlaan en de Kolonieweg verlaten wij de bebouwde kom. De Molenweg is afgesloten voor niet-bestemmingsverkeer maar daar heeft Maps geen last van en we moeten wel verder. Smal weggetje, pak weg drie meter breed, laat strijklicht schittert over de velden. We passeren wandelaars die hun hond uitlaten, past allemaal net. Eén wandelaar gebaart, naar ons, gaat dit wel goed? Tweehonderd meter verder: afgezien van de overtreding, er staat een paal midden in de weg. We keren (alweer) en rijden het hele stuk terug. Al filosoferend over klokken die nu wel zo’n beetje worden aangezet.
Maar, oh wonder, tegen acht uur bereiken we toch de speellocatie. De gastheren zijn druk in de weer met kistjes, stukken, klokken. Niemand heeft ons nog gemist.
We kwamen om te schaken, het werd 3 – 3. Volgens mij was iedereen daarmee wel tevreden (ons eerste optreden in de 2e klasse, na de promotie).
Hans O. speelde een vlotte remise. Ton won. Ik zag dreigingen (die volgens Chess.com wel meevielen) en gaf een kwaliteit weg. Ook Hans K. hield het niet droog. Alleen Just (bord 1) en Jesper (bord 6) zijn nog in de strijd. Just doorstaat een zware belegering, ruilt wat af, wint materiaal en rond af met winst. Alle ogen op Jesper. Die houdt braaf stand, na afruil van de laatste stukken resteert een gelijkwaardige pionnenstelling.
Eindstand 3 – 3.