Het eerste viertal is dan toch met de hakken over de sloot kampioen geworden
in de eerste klasse A van de SGS Viertallencompetitie. Na de zeperd in de
voorlaatste ronde (2 – 2 tegen Hoevelaken 2) mocht de laatste wedstrijd met
3 – 1 verloren worden van Soest. En daarin slaagde ons kwartet glansrijk. 3 – 1
verlies mocht het zijn en 3 – 1 verlies werd het.
Zelf zat ik vrijdagavond in Flint, te kijken naar het fantastische Operation
Hellfire, een toneelstuk dat lovende recensies had gekregen. En terecht en
hierbij warm aanbevolen aan een ieder. Aan de wedstrijd, waarvoor ik mij tijdig
had afgemeld, had ik totaal niet meer gedacht. Eerst zaterdagochtend (deze
ochtend, 2 mei, dus), bij het ontwaken, schoot de wedstrijd weer in mijn
gedachten.
Na het ontbijt – croissant belegd met een gekookt ei – snel naar Netstand in de
veronderstelling daar een winst met ruime cijfers aan te treffen. Maar toen
werden de woorden geschreven: “Hij kon zijn ogen niet geloven”. Twee
schamele remisetjes zag ik staan. De schrik sloeg mij om het hart, maar na
nogmaals checken, bleek het precies voldoende voor het kampioenschap.
Zeker, het viertal van Vecht en Ommelanden kan zowel in match- als in
bordpunten langszij komen, als het met 4 – 0 van Hoevelaken 2 wint, maar dan
beslist (denk ik, hoop ik) de onderlinge uitslag. En tegen V. en O. hebben we
met 3 – 1 gewonnen. Dus: KAMPIOEN!
Tegen Soest zorgden Just en teamleider Joost (deze keer niet onterecht en
ongemotiveerd op winst gespeeld?) voor de halfjes en beten Jesper en Sacha in
het stof. Voor de laatste een teleurstellend slot van een prima seizoen.