Spannende wedstrijd 1e team tegen Zeist

Geplaatst op 20-02-2019

Wedstrijden tussen Hoogland en Zeist zijn de laatste jaren veelal spannende wedstrijden gebleken met teams die weinig voor elkaar onderdoen. Als oud speler van Zeist vind ik het altijd leuk om daar op bezoek te gaan. Het doet me deugd om te zien dat de club (na wat magere jaren) weer bloeit, goede opkomst interne competitie en een jeugdafdeling met een enthousiast kader.

Wat mij geen deugd deed was de steen die die door het raam gegooid werd. Blijkbaar vinden jongeren uit de omgeving het nodig om de schakers een beetje te doen opschrikken. Het was een flinke klap en de sympathieke schaker die er vlak naast zat moet tegen wel even geschrokken zijn. Gelukkig geen verwondingen. Politie was snel ter plaatse. Die bleken geen idee te hebben dat schakers behoefte hebben aan stilte, want zij kwamen duidelijk verbaal het clubgebouw binnen. De tegenstander van Chris had zich daar echter middels oordopjes tegen gewapend.

Ondergetekende speelt laatste tijd vnl. bughouse en dat is toch echt wel een andere manier naar schaken kijken. Rondlopend langs de borden zie ik dan vnl. velden waar een paard ingezet zou kunnen worden met mat of een pion met damewinst. Vele motieven komen dan voorbij. Mocht mijn verslag wat gekleurd zijn, dan komt het wellicht door mijn passie voor bughouse.

Bij Niels zag het er goed uit. Een mooie koningsaanval en daar leek toch echts iets moois te ontstaan. Zeker na de echte bughousezet paard e7 dat de meeste vluchtvelden van de koning afpakt leek de partij bijna gespeeld. In bughouse kun je dan wat stukken met schaak inzetten totdat het mat is, helaas had Niels hier de mogelijkheid niet toe, verloor zijn dame en daarmee de partij. Dacht nog even dat hij opgaf in verloren stelling, maar ja waar je bij dammen wel moet slaan, was dat hier niet het geval.

Lucas speelde tegen Arend van Oosten een wat bijzonder opzet tegen het Hollands. Zijn tegenstander speelde goed tegen en Lucas besloot op een gegeven moment tot Kb1, een zet waar Arend na de partij verklaarde zich afvroeg waarom die zet gespeeld werd. De pointe bleek later, opheffen van een vervelend tussenschaakje. Nu kwamen de witte stukken even fijn op visite met een vlot punt daarna als gevolg. Wellicht moeten we inbouwen dat je 1x per partij mag vragen wat je tegenstander met een zet voor ogen heeft?!?

De rest speelde remise. Bij Tom een wat bloedeloze partij, waar hij met een klein nadeeltje uit de opening kwam, maar door nauwkeurig spel kwam zijn tegenstandster ook niet veel verder meer.

Eduard knokte zich naar zijn eerste halfje toe. Moest er diep voor gaan. Maar dat is typisch Eduard vechten tot het bittere eind. Fijn dat het nu een halfje opleverde. Want net na de opening leek het toch echt wel flink voordeel voor zijn tegenstander te zijn. Mooi dat de ban nu gebroken is, zullen vast nog wel meer punten volgen.

Chris moest er ook weer flink voor knokken. Vanuit de opening kreeg zijn tegenstander met zwart wel snel makkelijk spel om al zijn stukken actief neer te zetten. Lucas zwengelde na de partij nog maar eens de openingsdiscussie aan. Via de app kwam naderhand nog wel een andere suggestie om met wit iets actiever te spelen. Zal die suggestie niet hier vermelden, anders kan Chris deze variant niet meer gebruiken zonder dat tegenstanders zich voor gaan bereiden.

René speelde tegen de teamleider van Zeist. Koning-Indisch kwam er op het bord. Ik had gehoopt dat René de Samisch-variant zou bestrijden met de dameoffer-variant waarin je de dame geeft voor 2 lopers en 2 pionnen. (In bughouse is deze materiaalruil bijna altijd goed.) René gaf echter aan dat hij niet meer zo goed wist hoe de variant ging, dan is het beter om voor bekende wegen te gaan. Leverde ook een keurige remise op.

Stukkenroulatie of pieceflow zijn bekende termen in bughouse. Wel ruilen of beter even wachten. Het gaat er om dat wie de stukkenruil controleert vaak ook de partij wint. Een enorme ruil kwam ook voor bij Stephan in zijn partij. Waar ik op een gegeven moment langsliep en nog veel stukken op het bord zag staan was dit een zet of 8 later helemaal anders. Een complete kaalslag had plaatsgevonden. Vooraf altijd moeilijk te beoordelen hoe de positie dan er na is, in de partij van Stephan ook moeilijk te beoordelen na de ruil, waardoor de mannen besloten voor remise. Was nog een interessante analyse achteraf.

Door de komst van Lucas mag ik tegenwoordig bord 2 bemannen, waardoor ik niet voor de 10ekeer of zoiets tegen Arend van Oosten hoefde te spelen. Met tegenstander Arjen van Amerongen had ik echter ook al vaker de degens gekruist. Wel iedere keer interessante partijen. Zo ook deze. Via omwisseling van zetten kwamen we in een schots gambiet terecht. Globaal wist ik wel hoe het moest, maar bleek dat ik vrij snel van de gebaande wegen afweek. Leverde wel een interessante stelling op. Na bijzondere verwikkelingen besloot mijn tegenstander mede door de tijdsdruk dat remise wel een goed resultaat was. Had echter wel een werkbaar voordeeltje. De partij had echter heel anders kunnen lopen als ik rond de 15e zet één of meerdere pionnen had gekregen om in te zetten. Ik keek zowel Lucas als Chris smekend aan, maar die konden (of wilden) mij geen pionnen leveren.

Met de 4 – 4 uitslag konden we uiteindelijk prima leven. We staan daarmee nog steeds boven Zeist en de tweede plaats achter het ongenaakbare Paul Keres ligt nog steeds binnen ons bereik. Daar gaan we dan ook voor in het restant van deze competitie.

Schaakgroet, Marco Dieleman